Je kunt de huidige tijd opvatten als een crisis, in de zin van een ‘noodsituatie’. Maar een crisis is een moment van wending: het kan alle kanten opgaan. De tekenen van de tijd verdienen het om geduid te worden. Daarbij is het van belang in het heden te leven, lering trekkend uit het verleden en hoopvol kijkend naar de toekomst.

Het Heilige heeft niet veel ruimte nodig om tot z’n recht te komen, een sneeuwkristal kan al genoeg zijn. Maar kan het heilige ook in de chaos wonen? Het boek Exodus vertelt in hoofdstuk 3 dat Mozes in de brandende braamstruik een ontmoeting met God heeft. God zegt daar: ‘Ik heb gezien hoe ellendig mijn volk er in Egypte aan toe is, ik heb hun jammerklachten over hun onderdrukkers gehoord, ik weet hoe ze lijden. Daarom ben ik afgedaald.’ God is dus niet bang voor de chaos. Hij is er in afgedaald om bij zijn onderdrukte volk te zijn en Hij houdt het er ook uit, want de onderdrukking in Egypte duurde lang.

Het lichaam is heilig, lees de Psalmen en zelfs de grondwet er maar op na. Dat verplicht anderen en onszelf om er zorgvuldig en liefdevol mee om te gaan.Het lichaam […]

Wij beleven het buiten-menselijke in de natuur wanneer zij ons herinnert aan onze kleinheid. Tegelijk maken ook wij deel uit van de natuur. Zij beheerst ons en niet omgekeerd. De mysticus Dag Hammarskjöld beschrijft hoe hij de grootsheid ervan beleeft. We kunnen – even – één zijn met de natuur. Vergelijk het met het genieten van een gewijde maaltijd.

Margot C. Berends beschrijft hoe het tweede pianotrio van Franz Schubert (1797-1828) door elkaar buitelende emoties laat klinken. Kan een mens dit aan? Ja, maar niet te lang.

De kerkvader Augustinus was als bisschop verantwoordelijk voor de geloofsvorming in zijn kerk. Wie christen wilde worden, moest studeren, God leren liefhebben en uiteindelijk bekeerd worden door de doop. De rituelen—de sacramenten—die de leerling onderging, hadden een lijfelijk karakter: proeven, voelen, naakt het doopwater ingaan. Als de gelovigen vervolgens mogen deelnemen aan de eucharistie—eten en drinken—worden zij meer en meer lichaam van Christus.

Het thema nieuwe luxe is heel dubbel. Niet omdat luxe ambivalent is, maar omdat het thema voorbij lijkt te gaan aan conflicten in ons samenleven die zich ondubbelzinnig aandienen. Nieuwe luxe vertoont een sterke gelijkenis met het goud waarover Augustinus spreekt. Augustinus zegt namelijk: het goud ligt voor je neus, het staat tussen ons in en het is aan ons, aan jou – zegt hij met nadruk – wat je ermee doet.

Theatermaker Ilay den Boer ontdekt na zijn opleiding voor de IND dat hij zijn eigen vriend Hassan waarschijnlijk volgens de gangbare procedures zou hebben afgewezen – als hij alleen het dossier had gelezen. Als vriend vertrouw je iemand. Ook als ambtenaar moet je iemand geloven. Zijn verwarring leidde uiteindelijk tot een theaterstuk.

Halszaak en dwaalweg Het uur van de dood De dood kent tijd noch uur. Het sterven daarentegen kan zich rekken van enkele momenten tot dagen. Het ophouden van het leven […]