De viering van Goede Vrijdag is de tweede van het Paastriduüm en gaat verder, waar we donderdag zijn gebleven. Traditioneel wordt er niet ‘gepreekt’ op Goede Vrijdag, maar leest men het lijdens-evangelie óf mediteert aan de hand van de kruiswegstaties óf de zeven kruiswoorden. 

Veel gelijkenissen vertellen over Gods koninkrijk en ze eindigen met een verrassende wending die de hoorder, lezer, ons aan het denken wil zetten, tot een keuze wil uitnodigen of tot actie maant.

Wat is eerlijk en wat gelijke behandeling als het om werk en beloning gaat? In het aardse rijk, deze werkelijkheid, gaat het er vaak anders aan toe dan in Gods rijk, die werkelijkheid die zo vaak haaks op de onze staat. We krijgen weer een staaltje van Jezus’ omdenken voor de kiezen met deze gelijkenis van de werkers in de wijngaard.

Al het licht valt bij Matteüs op Jezus’ intocht in Jeruzalem als door Israël toen beleefde vervulling van Messias-profetieën bij Zacharia en Jesaja. ‘Hosanna’: een hulpkreet of gebed, die een juichkreet voor de Vredevorst wordt onderweg.

Witte donderdag is de eerste van het zogeheten Paas-triduüm, de drie vieringen voorafgaand aan de Paasmorgen. Deze vieringen zijn eigenlijk één. Pas aan het eind van de Stille Zaterdag viering spreken wij na de verkondiging van de opstanding, de zegen uit.

‘Fact checking’ is iets, dat sinds corona nog belangrijker dan ervoor is: niet alleen voor journalisten maar voor ieder, die zich afvraagt, wat waar is van een coronavirus dat ontsnapt is uit een Chinees lab of QAnon, een complottheorie die bij de bestorming van het Capitool zo’n rol speelde of wat waar is van een reptielen-elite achter de schermen van het wereldgebeuren … Ook rond Jezus’ opstanding is ‘fact checking’ belangrijk. Kruip met deze preekschets door het gebeuren rond de dood en (vermeende?) opstanding van Jezus …’

Jezus wordt door Johannes gedoopt in de Jordaan, op Jezus’ eigen verzoek. Dit gaat tegen Johannes’ gevoel in, maar Jezus vervult in zijn leven het doel dat God met zijn volk heeft, als ‘zoon’ van het volk, zoon der mensen, en zoon van God. Zo wordt gerechtigheid gedaan: gerechtigheid vervuld! Matteüs geeft hiermee duidelijk aan, dat hij zijn evangelie voor zijn eigen volk, het Joodse schrijft.

Deze preekschets van Bert Aalbers gaat over de doop van Jezus en het vervullen van alle gerechtigheid.

Deze mooie preekschets over de Bergrede is van Esther van der Panne. Het horen en doen van Jezus’ onderwijs, ‘Tora’ in Nieuwtestamentisch jasje, is een belangrijke stimulans tot zelfreflectie: doe ik wat ik zeg, ben ik betrouwbaar, consistent, integer? Waar bouw ik mijn leven op? Jezus spreekt in gelijkenissen, die verduidelijken wat Hij bedoelt, maar zelf ook verduidelijking nodig hebben vanuit de context: met deze tekst keus sluiten we de Epifanietijd af en gaan we richting de veertigdagentijd.