Het boek Numeri laat zich lezen als een boek voor na de ballingschap. Aan de ene kant biedt het een utopie, een hoopvol perspectief voor de opbouw van de gemeenschap na de crisis. Aan de andere kant is het een ‘boetespiegel’, een profetische oproep om niet in de oude fouten te vervallen, nu men na de ballingschap opnieuw begint.

Ezechiël is een opmerkelijk mens, opgeleid tot priester, geroepen tot profeet. Zijn boek trekt de aandacht omdat het zich beweegt van crisis naar hoop en aan die hoop gestalte geeft in uitgebreide visioenen. Het wordt nooit saai in dit boek, want het spreekt in parabels en metaforen.

Hoe leest men in het vroegchristelijk Syrië het boek Numeri? De Didascalia Apostolorum houdt de lezers het verhaal van Korach, Datan en Abiram voor als een actuele waarschuwing tegen scheurmakers.

Als het woord ‘Bijbel’ valt, denken we vaak aan een dik boek met een stevige kaft met daarin een duidelijk gedrukte tekst die in elk exemplaar min of meer hetzelfde is. Maar zulke bijbels bestaan nog maar relatief kort. Pre-Gutenberg waren er natuurlijk geen (of eigenlijk, nauwelijks) gedrukte boeken, maar ook in allerlei andere opzichten zag de Bijbel er vroeger anders uit. En vandaag de dag, in de 21e eeuw, kan een bijbel allerlei verschillende vormen aannemen. Doet het medium waarin de Bijbel tot ons komt ertoe? Hoe hebben verschillende ‘mediarevoluties’ onze omgang met de schrift veranderd?

De Paulus van de authentieke brieven en de pseudo-Paulus van de Pastorale brieven houden er heel andere ideeën op na. De discussie over de authenticiteit van de Pastorale brieven is nog altijd gaande, maar desalniettemin zijn er in mijn optiek zeer goede redenen om alle Pastorale brieven – inclusief 1 Timoteüs – als fictief te bestempelen. Het is overduidelijk dat Timoteüs niet de geïntendeerde ontvanger van de brief is en Paulus niet de schrijver.

Dromen zijn van alle tijden. Niet alleen in bijbelverhalen, maar ook nu, anno 2021, kunnen dromers geraakt worden door boodschappen die zij in hun dromen ontvangen; afkomstig van een mysterieuze bron van ‘een ander weten’. In dit artikel kijken we vanuit de empirische godsdienstpsychologie naar de verbanden tussen geloofsleven en droomleven.

Als je in een museum bovenstaande sculptuur (twaalfde eeuw) en het onderstaande schilderij van Caravaggio (1571-1610) op de voorkant van dit nummer naast elkaar zou kunnen zien, dan zou onze eerste aandacht als vanzelf naar het schilderij van Caravaggio uitgaan. Wat een dramatiek! Vergeleken met zijn schilderij is deze, sculptuur in het klooster van Santo Domingo de Silos bij het Spaanse Burgos zacht gezegd nogal saai.

De Bijbel blijft populair als onderwerp voor films en series, gezien de niet aflatende stroom aan nieuwe producties. Hoe is dat te verklaren, welke verhalen worden gekozen, hoe worden ze verteld en wat moeten we er als bijbelwetenschappers van denken? In deze bijdrage richten we ons op het Oude Testament, het Nieuwe Testament wordt hierna besproken.

Omdat de wereld Gods schepping is, heeft de Bijbel natuurlijk iets te zeggen over ecologische problemen. Dit lijkt misschien een voor de hand liggende gedachte, maar is het ook zo? Of komt de Bijbel uit een wereld met ossen, paarden en ezels, maar zonder ecologische problemen; een wereld met een natuur die bedreigend was; een wereld zo anders dan de onze dat de Bijbel weinig zegt over onze ecologische vragen en problemen? Dit artikel zoekt aan de hand van drie bijbelpassages een antwoord op de vraag wat het Nieuwe Testament ons te zeggen kan hebben over ecologie.