De Bijbel en slavernij. Is daar niet al genoeg over gezegd? In de theologiewereld zijn er verschillende publicaties rondom de Bijbel en slavernij gepubliceerd tijdens het Herdenkingsjaar Slavernijverleden (1 juli 2023-1 juli 2024). Onder andere bij het vertaaltijdschrift Met andere woorden van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap en het Kerk en Theologie-tijdschrift. Wij als redactie van Schrift willen op Theologie.nl hier ook aandacht aan schenken.

‘Hij moet groeien, ik moet minder worden.’ Deze beroemde woorden van Johannes de Doper illustreren iets van de typering die hem in het Nieuwe Testament gegeven wordt. Hoewel Johannes relatief […]

Het interessante van de Korinthebrieven is dat er zo nadrukkelijk wordt ingegaan op allerlei situaties en discussies die spelen in Korinthe. We krijgen echt een inkijkje in een christelijke gemeenschap en dan ook nog eens een die verre van ideaal was. Er waren partijschappen, er speelde van alles op het gebied van seksualiteit, er was onenigheid rondom de invulling van de gemeentesamenkomsten, enzovoorts. Bovendien boterde het tussen Paulus en de gemeenschap ook niet helemaal. Dit nummer van Schrift haalt een aantal van deze thema’s naar voren.

Stefanus is een figuur die de bijbellezer slechts in het boek Handelingen tegenkomt. Een korte en kleine rol lijkt hij te hebben op het toneel. Toch is het een persoon waar veel over te schrijven valt, want wat komen we in die verzen over hem te weten?

Ruben van Wingerden geeft een uitgebreide boekbespreking van Reinier Sonneveld zijn nieuwe boek Het einde van de hel.

‘Hoe kunnen we de weg weten?’ Dit citaat uit Johannes 14,5 is een toepasselijke openingszin aangezien het een uitspraak betreft van de enigmatische figuur die in dit nummer van Schrift centraal staat: de apostel Tomas.

Wie op speurtocht gaat naar plaatsen en gebruiken verbonden met de heilige apostel Tomas, moet ver reizen en veel lezen. Zijn feestdag is verplaatst van 21 december naar 3 juli, een verschuiving waar volksgebruiken moeilijk tegen kunnen. Maar onverwacht treedt hij op bij het ontslapen van de heilige maagd Maria, waar hij, de ongelovige apostel, de andere apostelen voorgaat in geloof. Gelukkig zijn daarvan nog vele relieken, verspreid van India tot Maastricht.

De Handelingen van Tomas, die de verkondiging en marteldood van de apostel beschrijven, kregen al spoedig het stempel ‘apocrief’ opgedrukt. Dat maakte ze niet minder populair, maar anders dan de bijbelse teksten werden ze niet in een onveranderlijke vorm doorgegeven: men voelde zich vrij te schrappen, toe te voegen en te herschrijven om het verhaal bij de tijd te brengen. We gaan dit hier na in een dubbele procedure: we vergelijken de oudste vorm met de Latijnse bewerkingen van enkele eeuwen daarna, en deze bewerkingen met de weergaven in de legendenverzamelingen van de dertiende eeuw.

In dit artikel staat de vraag centraal: wat we weten over de begrafenisrituelen in het oude Israël, in de hellenistische periode en in de tijd waarin het vroege christendom ontstond? Dergelijke rituele weerspiegelen heel direct maatschappelijke ideeën over de dood en het lot van de gestorvenen.