Als je in een museum bovenstaande sculptuur (twaalfde eeuw) en het onderstaande schilderij van Caravaggio (1571-1610) op de voorkant van dit nummer naast elkaar zou kunnen zien, dan zou onze eerste aandacht als vanzelf naar het schilderij van Caravaggio uitgaan. Wat een dramatiek! Vergeleken met zijn schilderij is deze, sculptuur in het klooster van Santo Domingo de Silos bij het Spaanse Burgos zacht gezegd nogal saai.

De Bijbel blijft populair als onderwerp voor films en series, gezien de niet aflatende stroom aan nieuwe producties. Hoe is dat te verklaren, welke verhalen worden gekozen, hoe worden ze verteld en wat moeten we er als bijbelwetenschappers van denken? In deze bijdrage richten we ons op het Oude Testament, het Nieuwe Testament wordt hierna besproken.

Omdat de wereld Gods schepping is, heeft de Bijbel natuurlijk iets te zeggen over ecologische problemen. Dit lijkt misschien een voor de hand liggende gedachte, maar is het ook zo? Of komt de Bijbel uit een wereld met ossen, paarden en ezels, maar zonder ecologische problemen; een wereld met een natuur die bedreigend was; een wereld zo anders dan de onze dat de Bijbel weinig zegt over onze ecologische vragen en problemen? Dit artikel zoekt aan de hand van drie bijbelpassages een antwoord op de vraag wat het Nieuwe Testament ons te zeggen kan hebben over ecologie.

De meeste mensen trekken hun wenkbrauwen op als de combinatie videogames en Bijbel valt. Het lijken water en vuur. De Bijbel is de neerslag van Gods verhaal met mensen, Gods […]

Kleren maken de man/vrouw.
Kleding is complex. In deze bijdrage gaat het om kleding als basisbehoefte, een nuchtere realiteit, maar voor de rest beschrijven we hoe mensen in de Schrift hun wereld vormgeven met kleding. We beginnen met taboe en bedrog en eindigen met sociale conventies. Kleding verbergt en openbaart.

De vis is ook aan joodse kant een bron van inspiratie geweest. In de midrasjim zijn maar liefst drie vissen aanwezig, dé vis, een vrouwelijke vis en Leviathan. We vertellen eerst het verhaal zoals het verteld wordt in The Legends of the Jews van Louis Ginzberg en gaan daarna in op de achtergrond van deze narratieve associaties.

Terwijl dromen volgens moderne inzichten voortkomen uit ons eigen innerlijk en gezien kunnen worden als een product van het onderbewustzijn, werden ze in de oudheid beschouwd als een middel waarmee de goddelijke sfeer met de mensen kon communiceren. Dromen en visioenen worden in de literatuur van de periode van het Nieuwe Testament dan ook niet strikt van elkaar onderscheiden. In feite vertegenwoordigen beide een openbaring in de vorm van visuele of auditieve ervaringen. In deze bijdrage gaan we in op dromen en visioenen in het verhaal over de geboorte van Jezus in de canonieke en de apocriefe evangeliën. De leidende vraag is: welke betekenis en functie hebben dromen en visioenen in deze vroeg-christelijke teksten?

Het bijbelboek Jeremia kent een ontwikkelingsgeschiedenis van een aantal eeuwen. In al die tijd is niet alleen de tekst zoals we die nu uit het bijbelboek kennen gegroeid, maar ontstonden ook buiten die tekst verschillende tradities die met Jeremia geassocieerd werden.

Bij vrede denken we tegenwoordig vooral aan de afwezigheid van oorlog. Wanneer er geen sprake is van een militair conflict, heerst er vrede. Zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament heeft vrede echter een bredere betekenis.