De twee gezichten van de nacht

Erik Meganck is een Vlaams filosoof en theoloog die enkele jaren geleden het publieke intellectuele domein bestormde met zijn boek ‘religieus atheïsme’ (2021) waarvoor hij de prijs van het beste spirituele boek ontving. In dat boek maakt hij een rondje langs de velden van grote moderne denkers en vroeg zich af waarom -ondanks al het (post)modernisme- men er niet in slaagde God uit het Westerse denken te bannen. Hij concludeerde dat geen van deze grote denkers ooit de stelling heeft geponeerd dat God simpelweg niet bestaat, maar dat ze vooral gekant waren tegen het richtingloze Westerse metafysische denken.

Júlia Pluim-Herku heeft een lichte allergie voor nieuwe vormen van zingeving die losstaan van eeuwenoude tradities of daar alleen de mooiste elementen uit halen. Ze vreesde dat Springlevend van Elizabeth Oldfield ook in die categorie zou vallen. Maar niets is minder waar: ‘In ieder hoofdstuk ontdekte ik nieuw huiswerk voor mezelf’.  

In haar boek ‘Slow looking’ nodigt Frieda van de Geest de lezer in tien lessen uit om aandachtig te leren waarnemen. Met een open blik, een uitgesteld oordeel en een liefdevol hart. Hoe ervaren lezers de tien lessen van ‘Slow looking’? Deze week vertelt Heidi Koelewijn over les 8: kijk door Jezus’ ogen.