Basis

‘Ga uit, o mens, en zoek uw vreugd’ (liedboek 977)

MAARTEN DIEPENBROEK

Drs. M. Diepenbroek is als predikant verbonden aan de Lutherse Gemeente in Woerden

Intro

Wie kent niet dat heerlijke gevoel: de zon schijnt, de vogels fluiten, je krijgt meteen zin om naar buiten te gaan. Het kan ook omgekeerd werken. Als het in je leven niet naar lente staat, omdat er zorgen zijn of omdat er verdriet is. De vrolijke lente roept dan juist verzet op of onverschilligheid. De zon, de bloemen, alles staat in schril contrast met je verdriet. Lied 977 begint met een aansporing: ‘Ga uit, o mens’. Lukt dat, om de deuren open te zetten, om tevoorschijn te komen, om naar buiten te gaan?

Broodtekst

In dit lied wordt gezongen dat het goed is om naar buiten te gaan, omdat de schepping goed is. Daar mag je als mens vreugde in vinden. Laat je meenemen door alles wat bloeit en zingt. Vier het leven!

Paul Gerhardt (1607-1676) schreef in 1653 zijn lied ‘Geh aus, mein Herz, und suche Freud’. De oorspronkelijke tekst telt maar liefst 15 coupletten. Matteüs 6, 28 en 29 is zijn inspiratiebron geweest. Jezus zegt daar: ‘Kijk naar de lelies, kijk hoe ze groeien in het veld. Ze werken niet en weven niet. Ik zeg jullie: zelfs Salomo ging in al zijn luister niet gekleed als één van hen.’ Gerhardt vertaalt de lelies met bloemen uit zijn tijd: tulpen en narcissen. Bloemen die de voorboden zijn van het voorjaar.

Jezus spreekt ook over de vogels. Ze zaaien niet en oogsten niet. Ze vullen geen voorraadschuren. Ze leven ‘gewoon’ uit de hand van de Heer. Ze maken zich geen zorgen. In de originele tekst van Gerhardt komen heel wat vogels voorbij: de leeuwerik, de duif, de nachtegaal, de ooievaar, zelfs de moederkip neemt haar kuikens mee naar buiten. Maar ook herten, reeën en bijen worden bezongen. Alle dieren komen tevoorschijn, de hele schepping doet mee, het is één groot feest. Wat kun je daar toch van genieten, die diversiteit en veelkleurigheid van de schepping.

Het lied stelt ook een vraag: ‘God heeft zijn schepping goed gedaan – hoe zou ik zelf dan buiten staan?’ Het is Pasen geworden. Durf ik dát ook toe te laten in mijn leven of blijf ik een buitenstaander? Dit lied is een uitnodiging om je longen vol te zuigen met levensadem en je te laten vullen met scheppingsvreugde.

De hele schepping doet mee, het is één groot feest!