Geloof me, ik vergeet je niet
Bij 1 Samuel 12,19b-24 en Johannes 14,15-21
waar blijf je nou
met ‘ik hou van jou’
ik voel me ziek, verlaten,
je hebt me gewoon in de steek gelaten
ook al voel je je rot
en doe ik je misschien tekort
weet dat ik van je hou
ik blijf je eeuwig trouw
Wanneer voel jij je in de steek gelaten? Suzanne had een prachtige dag gehad toen ze haar vader naar het vliegveld brachten. Maar nu mist ze hem. Hij is zó ver weg. Ze wil zo graag bij hem op schoot zitten en met hem spelen. ‘Niet verdrietig zijn,’ had haar vader gezegd. ‘Ik denk elke dag aan je. Dan denk ik: welk grappig haarspeldje zou ze vandaag indoen.’ Suzanne moet lachen en trekt haar laatje met speldjes open. Ze doet de gele zonnebloemspeld in, gaat voor de spiegel staan en zegt: ‘Dag pap, zo zie ik er vandaag uit.’ Blij huppelt ze naar school. ‘Ik heb je vader een tijd niet gezien,’ zegt de juf. ‘Die is heel ver weg,’ zegt Suzanne, ‘maar hij is me niet vergeten. hoor, en ik hem ook niet.’ ‘Natuurlijk vergeten jullie elkaar niet,’ zegt de juf. ‘Jullie horen toch bij elkaar!’
In de Bijbel verlangen de mensen soms hevig naar God. Vooral als ze het moeilijk hebben, vragen ze God om hulp. Als het dan lang duurt voordat er een oplossing komt, denken de mensen dat God hen vergeten is. God probeert hun telkens moed in te spreken. ‘Ik ben jullie echt niet vergeten, geloof dat nu maar. We horen bij elkaar!’
Bij 1 Samuel 12:19b-24 en Johannes 14:15-21
