Halfvol of vol?

In de Bijbel is er geen kwaad woord over melk te vinden: hoe voller hoe beter, maar mét de secularisering is ook de maatschappelijke waardering voor volle melk aan het afkalven. Het Voedingscentrum, dat als een onbezoldigde stuurman aan wal over onze gezondheid waakt, heeft het alleen nog maar over magere en desnoods halfvolle melk. Voorbij zijn de tijden dat ene Joris Driepinter propaganda mocht maken voor drie glazen volle melk per dag.

Voor mij kwam die herwaardering te laat, want ik behoor tot de generatie die elke ochtend schoolmelk moest drinken. Althans, dat moest op mijn christelijke lagere school: kartonnen piramidetjes met afbeeldingen van deze Joris Driepinter, gevuld met lauwe volle melk op de rand van bederf. Volle melk betekent hier: vol klontjes. Ik had toen nog niet voldoende moed om het stiekem te laten weglopen. En je moest er elke week ook nog één gulden vijftien ‘melkgeld’ voor meebrengen ook. Achteraf besef ik dat deze schoolmelk vooral ten doel had de Europese melkplas een beetje leeg te scheppen. Het was dus ook de tijd dat de melkveehouder nog in hoog aanzien stond.

Hoe anders is dat nu. Melkveehouders worden beschouwd als onmaatschappelijke elementen die met hun bedrijf het klimaat, en met hun tractoren de democratie aantasten. En waar je vroeger bij een verjaardag de klassen rondging met blokjes kaas (met een stukje ananas met een roodwit-blauw, niet omgekeerd (!), vlaggetje erop geprikt) krijg je nu de vraag of je de kinderen soms wilt vergiftigen met zo’n blok vet en zout, en word je geacht over te schakelen op iets met quinoa. En ‘vol’ heeft in relatie tot zuivel een negatieve bijklank gekregen.

Is halfvol dan zoveel beter? Voor de gematigde rationele mens ongetwijfeld. Lekker veilig in het midden. Prijzen wij ons niet gelukkig als wij ons glas als halfvol kunnen beschouwen in plaats van halfleeg? Halfvol staat, niet alleen bij melk, voor verstandig, nuchter en voorzichtig. En misschien een beetje zelfgenoegzaam.

Ook ik hou niet van volle melk. Überhaupt niet meer van melk, sinds de lagere school. Maar vol heeft wel meer mijn sympathie dan halfvol. Halfvol: een beetje van dittum en een beetje van dattum, vol voorbehouden, een beetje lauw en netjes binnen de lijntjes. Vol staat voor overgave, voor hartstocht, voor commitment. Als we ons hart volgen, en wie wil dat niet, dan willen we er toch vol voor gaan?