Helpen voor niks

Bij Lucas 17,11-19

Heb je weleens gehoord van de grote klusdag? Het is een dag dat veel mensen elkaar gaan helpen met schilderen en opknappen of andere klusjes. De kinderen uit het dorp Tienhoven gingen oude mensen helpen. Er werd een brief gestuurd naar alle bejaarden: ‘Wat kunnen wij voor u doen? Planten verzorgen, hond uitlaten, rommel wegbrengen?’

Wel tien mensen reageerden. De kinderen mochten een hele zaterdag helpen. Boodschappen doen, boekenkast opruimen, lampjes verwisselen. Vaak waren ze al in tien minuten klaar, maar dan bleven ze nog een uurtje kletsen. Het was een leuke dag. Ze deden alles voor niks.

Er werd een nieuw plannetje bedacht: we gaan alle mensen bij wie we gewerkt hebben, uitnodigen voor een gezellig koffie-uurtje. Het mocht in een zaaltje van de kerk. Op een zaterdagmorgen zaten ze klaar met koffie en koekjes. Maar om elf uur was er nog niemand. Om kwart over elf was er één mevrouw. Ze bracht een kleine gele cake mee. Verder kwam er dus niemand. Daar zaten ze in een kringetje, met allemaal iets te drinken en een plakje cake.

‘Waar zijn de anderen?’ vroegen de kinderen. ‘Ze hebben het te druk zeker,’ zei mevrouw Van Boven. Druk, dachten de kinderen. Wij hebben het druk. Ze hebben ons gewoon alweer vergeten. Eigenlijk is het ondankbaar. Behalve die ene, die is lief.

Ze gingen mevrouw Van Boven nog een paar keer bezoeken. Zij was altijd blij als ze kwamen. Ze hielpen haar nog weleens met een klusje, maar meestal kletsten ze alleen maar gezellig. En soms deden ze een spelletje.

Een klusdag organiseren is nogal een toer. En het is de vraag of je de kinderen er een plezier mee doet. Het thema ‘iets voor niets’ doen is wel geschikt. Sommige kinderen vragen overal geld voor. En ze krijgen het ook nog. Anderen moeten thuis meehelpen, voor niks. Dankbaar zijn hoort daar wel bij.

Liedsuggestie
‘Dank U voor deze morgen’, (Nieuw) Liedboek voor de kerken 2013, 218.