Menu

Basis

Hermanus in de bosjes

BEELD EN TEKST: Stephan de Jong, predikant in de Protestantse Gemeente Bussum en redactielid van Open Deur.

Hermanus hield niet van mensen. Hij hield vooral niet van mensen met een mening. En zeker niet van mensen die een mening over hem hadden. Hermanus vond dat hij boven hun bewondering stond. Of hun kritiek, al kon hij zich niet voorstellen dat ze die hadden. Op een dag maakte Hermanus bekend dat hij weg ging uit het dorp en in het bos ging wonen. Helemaal alleen. Hij zou laten zien hoe goed hij zonder mensen kon. Dat kon hij als geen ander, beweerde hij. Zo kwam Hermanus in het bos te wonen. Alleen vreemd dat hij dagelijks vanuit de bosjes lag te gluren of de mensen in de verte hem bewonderden.

Wellicht ook interessant

None

Recensie ‘Liefde Lijden Leven – Gedachten over kwetsbaarheid en kracht’

Soms worden mensen stem op een manier die ze zelf niet zochten. Door wat ze meemaken wordt er anders naar hen geluisterd. Mensen horen hen en weten: die spreekt niet vanuit een studeerkamerstilte maar vanuit de levensruis. Het leven is door hem, door haar heengegaan en daar is wijsheid uit geboren. Wat ze meemaken hadden ze liever gemist. En toch geeft juist dat hen gezagvolle gedachten. Tegen wil en dank is Niek Tramper zo’n stem geworden. Want als je de tijding krijgt ernstig ziek te zijn, hoe reageer je dan? Als ze alleen nog behandelen om je leven wat te verlengen, wat gaat er dan nog in je om?

Nieuwe boeken