‘Hoe kan je toch zeggen: ‘In de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest’, zonder daarbij de behoefte te voelen een kruisje te slaan?’ De liturgie is een samenspel van gesproken tekst en symbolische handelingen. Vaak echter overweegt het gesproken woord en wordt het rituele handelen als overbodig beschouwd. Mag je dit zomaar laten liggen? Het is een oud theologengrapje voor liturgische beginnelingen: de zusters zingen de psalmen, maar opeens hoor je ze reciteren: ‘Wij búigen * bij de dóxologie’. Dan blijken ze namelijk naast de psalmtekst ook de regieaanwijzing te zingen. Nee, wordt er dan
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis- en Premium-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 6.700 artikelen over levensvragen, spiritualiteit, opinie en maatschappij en verdiep je in wat geloof en theologie betekenen voor het leven van vandaag.
Bekijk Basis & Premium >
InloggenLid worden