Gemeenteopbouw

Jaarlijks verschijnen er verschillende trendrapporten inclusief de christelijke varianten zoals de missionaire trendrede (Tim Vreugdenhil) en de Jeugdtrends via MissieNederland. Vincenza La Porta denkt dat die rapporten iets kunnen betekenen voor het kerkelijk jeugdwerk. Leer surfen!

‘Tijdens mijn studie theologie heb ik nooit iets gehad over ouderen of vergrijzing,’ stelt een cursiste bij de nascholing over dementie, die ik geef. Zij vervolgt: “… laat staan over dementie! Terwijl het steeds meer voorkomt in mijn gemeente.” De kerk vergrijst, stelt Hans de Waal terecht vast. Hij pleit voor meer nuance in dat beeld. Ik zou het radicaler willen zeggen: een vergrijsde kerk is een wijze kerk. De kerk is zelfs geroepen om grijs te zijn!

Ouderlingenblad wordt allang niet meer alleen door ouderlingen gelezen. Vandaar ook de ondertitel en de accolades: ‘Ouderlingen{blad} voor pastoraat en gemeenteopbouw.’ Hoe raakt de verschuiving van de doelgroep van dit tijdschrift – van ‘ouderling’ naar ‘iedereen in de kerk die een taak heeft’ – aan de visie op het ambt? Ik doe een poging.

Zelf heb ik er nooit aan getwijfeld of ik als vrouw predikant kon worden, maar de diverse omgevingen waarin ik vertoefde hebben mij met die vraag geconfronteerd. Hoewel ik het er eigenlijk helemaal niet meer over wil hebben, zal ik me in deze laatste van vier blogs nog eens verstaan met dit vraagstuk, vanwege ervaringen die ik als vrouwelijke predikant heb (gehad) in een mannenwereld. Want dat de kerk nog altijd een mannenbolwerk is, hoe groot het aandeel van vrouwen in gemeenten ook mag zijn, is mijn stellige overtuiging.

Als je mijn vorige columns hebt gelezen weet je dat ik sporen van God ervaar in het leven en de muziek van Elvis en in de Nederlandse rapcultuur. Ik ga nog een stapje verder: God ligt op straat. Ik wil dat ook graag. Er bestaat geen scheiding tussen christelijke cultuur en wereldse cultuur. Ik ken het adagium ‘wel ín de wereld, niet ván de wereld,’ maar ik ben het er niet mee eens. Ik wil óók van de wereld zijn.

‘Leraren zijn in de positie om verandering teweeg te brengen, te beginnen in hun eigen invloedssfeer.’ Joy Calang geeft les aan mensen die moeite hebben met lezen in een leeskliniek die ze heeft opgezet met bevriende leraren in Cagayan de Oro, Mindanao. Ook doet ze onderzoek naar kritische pedagogiek bij alfabetiseringsleerkrachten in diverse contexten in de Filippijnen.

Een kerk kan als baken in de stad staan. Zo bijvoorbeeld ook de Westerkerk in Amsterdam. Hoe geef je als kerk je aanwezigheid in de stad vorm? En hoe verhoud je je tot de mensen die op je pad komen? Mensen uit buiten- en binnenland, van buiten en binnen de stad en buurt, mensen die de kerk als heilige plaats ervaren en mensen die de kerk zien als museaal gebouw. In drie blogs doet Cristina Pumplun een aanzet voor kerk-zijn in de stad.

De kerk is een eigen-aardige instelling. Ze bestaat al langer dan de Nederlandse staat. Ze heeft ook een heel eigen geestelijke grondslag.

Sinds de coronacrisis doet de ‘hybride kerk’ zijn intrede. Maar wat is dat? Wat zijn de kansen en de valkuilen? En hoe helpt hybride kerk-zijn om in contact te blijven met gemeenteleden en geïnteresseerden?