Praktische theologie

Is de kerk de eigenaar, de bezitter van Gods heil voor de wereld? Wat betekent het om ‘kerk in context’ te zijn, kerk in het dorp of in de stadswijk? En heeft de kerk ook niet de anderen in haar omgeving nodig om te doen waartoe ze geroepen is?

In onze gemeente is er voor de allerkleinsten oppasdienst tijdens kerktijd. Een krabbelkerk kennen we nog niet. Kinderen van vier tot twaalf kunnen naar de kindernevendienst. Vanaf hun twaalfde jaar mogen jongeren naar de jeugdkerk. Daarnaast is er voor kinderen en jongeren vanaf acht jaar catechese.

Soms is het alsof de tijden samenvallen. Bij een geboorte: het licht dat de kamer binnenviel, die vroege morgen van ons eerste kind, vergeet ik niet meer. Bij een overlijden: een woord, een blik van verbondenheid blijft je dagen, jaren bij. Op kernmomenten, crisismomenten balt het leven zich samen in één gebaar, één woord, één blik.

De kerstviering met oudere mensen heeft ‘het oude en vertrouwde’ nodig, maar ook een verrassend element. Iets nieuws, iets anders, dat opvalt en waarover nog een poosje gepraat kan worden…

Dichter op het ruwe leven zonder opsmuk en zonder opmaak, en daarmee ook dichter op het ruwe leven waarvan het kerstverhaal vertelt – dat is Kerst in de gevangenis.

Kerstmis is een feest! En bij een feest hoort meestal een lekkere en gezellige maaltijd. Voor sommigen lijkt dat echter niet haalbaar. Omdat ze te weinig geld hebben, of omdat ze alleen zijn. Een gratis en gezamenlijk kerstdiner kan voor velen de kerstvreugde vergroten.

Het begint al in oktober, dan komen de kinderen voor het eerst bij elkaar. Elke keer is het weer spannend om te horen waar de musical van dit jaar over gaat. Enkele weken daarna beginnen ze, vol enthousiasme, aan de repetities voor de kerstmusical!

Als het kerkgebouw midden in het centrum tot theater wordt, zal dan niet de vorm van de kerstnachtdienst mee-veranderen?

Hoe kunnen de kerken in het stadshart sámen het kinderkerstfeest extra feestelijk en aantrekkelijk maken?