Praktische theologie

Pinksteren Heilige Geest, U die met Pinksteren gewone mensen in beweging zette, kracht gaf woorden in de mond U die de verborgen kracht bent van de kerk U die ons […]

Pinksteren sluit Pasen af. Pasen is tot voltooiing gekomen. De Geest van Jezus Christus raakt mensen aan. Ze worden uitgenodigd om Jezus te volgen en gehoorzaam te zijn aan de zending die Jezus hen meegaf in Matteüs 28:19-20. Dit feest van de Geest is het begin van de christelijke gemeenschap. De Geest van toen is de Geest van vandaag.

Pinksteren wordt vijftig dagen na Pesach gevierd en is oorspronkelijk een oogstfeest (Exodus 34:22). Later wordt het ook het feest van de wetgeving op de Sinaï. De vrijheid die met Pesach gevierd wordt, krijgt met Sjavoeot inhoud en richting als Israël de tien geboden ontvangt en Israël de bruid van JHWH wordt. In de beschrijving door Lucas komen beide elementen terug. De prediking van Petrus blijft niet zonder vrucht: de eerstelingen van de door Jezus beloofde oogst worden zichtbaar en op de Pinksterdag is er sprake van een theofanie zoals op de Sinaï.

De gemeente lijdt onder Jezus’ afwezigheid, in het begin heel letterlijk en fysiek, nu door de uitgestelde verwachting van Jezus’ terugkeer. Hij is door een wolk of smokescreen, rookgordijn aan ons zicht onttrokken: maakt God zich onzichtbaar voor ons? Of is Jezus achter de coulissen bezig voor ons iets klaar te maken, iets voor te bereiden? Waaraan vinden we houvast? Deze preekschets biedt vanuit de Hebreeënbrief handvatten.

Dit is een heel behulpzame, actuele boekbespreking van een boek van Kees van Ekris, ‘Preken voor tijdgenoten’. Het helpt de weg vinden in deze tijd van klimaatactivisme en invloed van grote, wereldwijde machten om als voorganger je toehoorders te helpen de machten te ontmaskeren, die je verblinden en betoveren. Hoe vind je in je preken een juist midden tussen rust meegeven in de Schepper, in het verlossingswerk van Jezus Christus én de opdracht je tegen de machten te keren en je verstand te gebruiken in het eren van je Schepper?

Ik twijfelde of ik zou schrijven ‘jongeren in de kerk’ als titel. Maar daar zit meteen de crux van mijn verhaal. Mensen die over jongeren spreken, zijn dat zelf meestal niet want we horen nauwelijks ‘wij jongeren vinden…’ of iets dergelijks. Dus het zijn ouderen die iets zeggen over jongeren.

Kliederkerk bestaat tien jaar. Een beweging die mensen en gemeenten in beweging heeft gebracht. Een kleurrijk steentje in het mozaïek van kerkplekken… en zo zijn nog wel meer omschrijvingen te geven. Leest u zelf maar…

Voor het verdiepen van onderlinge verbondenheid kan het goed zijn met een groep jongeren ‘in retraite’ te gaan. Maar, hoe organiseer je dat? Waar kan dat? Wat is bij voorbaat nuttig te overwegen? Wordt het vóór… of dóór jongeren? Deze en meer vragen, met antwoorden waaruit ervaring spreekt.

Uit het nieuws weten we er allemaal van: er is een schrijnend tekort aan woonruimte voor statushouders. Wellicht weet u ook van het initiatief van ‘De Thuisgevers’. Hier leest u er meer over, misschien wel ter inspiratie… er zijn nog veel plekken nodig!