Prediking

Jezus verandert water in wijn. Dit is het eerste wonder van de Heere Jezus wat beschreven wordt in het Evangelie van Johannes. In Johannes 2:11 staat: “Dit heeft Jezus in Kana, in Galilea, gedaan als eerste wonderteken; Hij toonde zo Zijn grootheid en Zijn leerlingen geloofden in Hem.” Dit is een ander ‘verschijnen’ dan bij de andere zondagen, omdat het voor het eerst toont dat de kracht van God aan het werk is in Jezus.

De tijd na Kerst nodigt uit tot doorgaande bezinning en verwondering vanwege Gods verschijning (epifanie) op aarde. Nog wel in menselijk vlees en bloed. De schriftlezing spreekt over de verwondering van de inwoners van Lystra, dat de goden tot hen zijn neergedaald. Op deze zondag mogen we gestimuleerd worden om te zien waar en hoe God werkelijk mens is geworden. En geroepen worden om te beseffen hoe lastig het eigenlijk is om dit evangelie te communiceren, gezien allerlei voorgegeven kaders bij de hoorders. Een punt waarbij we op het feest van de menswording – Kerst − niet snel stilstaan.

Het is wellicht minder gebruikelijk om op de zondagen na Kerst te preken uit Handelingen. Maar met Kerst staan we ook stil bij de start van de beweging die het Evangelie de wereld inbrengt. Denk aan de herders die ‘overal het woord bekendmaakten dat hun over dit Kind verteld was.’ (Lucas 2:17, HSV) Daar waar dit evangelie gehoor vindt, ontstaan ook gemeenschappen. En die gemeenschappen hebben aanhoudend zorg nodig. Anders dreigt met het verdwijnen van het kerstgevoel ook de binding aan dat evangelie verloren te gaan, door allerlei invloeden.

Deze dag is voor veel mensen het hoogtepunt van het kerkelijk jaar. De geboorte van een kind roept vertedering op. De vermeende erbarmelijke omstandigheden waarin de geboorte plaatsvindt, versterken een gevoel van medelijden. Het is een jaarlijks terugkerende spanning hoe om te gaan met de kerkgangers die één keer per jaar komen, en in hoeverre je hen tegemoet moet komen – door de keuze van bekende liederen bijvoorbeeld. Hoogstwaarschijnlijk zijn deze onregelmatige kerkgangers al in de kerstnacht geweest, maar ook op de kerstochtend kunnen zij aanwezig zijn. Een musicus, zoals een fluitist of een trombonist, kan deze viering met bekende kerstmuziek een extra feestelijk tintje geven.

Nodig de kinderen naar voren rondom de kom met water. Beweeg je hand in het water, schep er wat uit met je hand en laat dat weer in de kom vallen. Terwijl je dit doet, kijk je verwonderd naar het water. Dan richt je je tot de kinderen. Vraag hen: ‘Wat zou je met water of in het water allemaal kunnen doen?’

Nodig de kinderen uit om naar voren te komen. Vertel hen dat je blij bent met één pen. Laat de pen zien aan de kinderen en vertel hoe mooi de pen is, dat hij zo fijn schrijft etc. Eventueel geef je de pen even door zodat iedereen de pen goed kan bekijken.
Haal dan de tweede pen tevoorschijn en zeg iets als: ‘Kijk, ik heb er nog één’.

Een jonge vrouw ontdekt dat zij een speciale rol mag spelen bij de komst van de Redder naar wie zo lang is uitgekeken. Ze is daarom blij met God die haar laat zien dat Hij zich houdt aan zijn beloften en ze vertrouwt zich toe aan God. Het is de uitdaging om die blijdschap en dat vertrouwen naar voren te laten komen in de dienst.

Een oude priester heeft maandenlang in het isolement geleefd omdat hij niet kon spreken. Hij krijgt het woord als zijn zoontje geboren is en mag als profeet duidelijk maken welke rol zijn kind zal spelen om Gods volk gereed te maken voor de Heer.

Kan dat wel: ‘Advent met Paulus’? Als we advent nemen als een voorbereidingstijd voor het kerstfeest, gedachtenis van de geboorte van Jezus, dan gaat dat amper of misschien helemaal niet. In de brieven van Paulus speelt Jezus als historische figuur vrijwel geen rol. Laat staan dat de apostel van de heidenen interesse zou hebben gehad voor geboorteverhalen. In ieder geval deelt hij daarover niets met zijn gehoor. Van verwachting is overigens volop sprake bij Paulus, en hoe! Bij hem is ondubbelzinnig sprake van een ongecompliceerde Naherwartung.