Charles Péguy schildert in een gedicht de hoop als een klein meisje dat ‘met vies water toch haar bronnen van zuiver water maken kan’. Voor geestelijk verzorger en pastor Margriet van der Kooi-Dijkstra is dat een prachtig beeld van wat goed pastoraat beoogt: uit stukjes verhalen van mensen, scherven soms, iets nieuws tevoorschijn vinden. Nog maar eenenveertig jaar was Charles Péguy toen hij op 5 september 1914 stierf in de loopgraven van de Grote Oorlog van 1914-1918. Als ik zijn levensverhaal lees, voel ik me verbonden, hoewel de tijd ons een eeuw van elkaar scheidt. Hij was een man die
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis-leden. Log in om verder te lezen.
Nog geen lid? Ontdek Theologie.nl Basis en start met een gratis eerste maand.
Je hoeft niets te doen: actiecode THB-PW03 wordt automatisch verwerkt bij je aanmelding.
Daarna € 6,99 per maand. Maandelijks opzegbaar.
Probeer nu.
Bekijk de actievoorwaarden.
InloggenLid worden