In een recent overzicht over de theologie der godsdiensten werd Karl Barth als een beperkte geest afgeschilderd. Er werd verwezen naar de Church Dogmatics uit 1961. De auteur bepleit een meer contextuele theologie der religie. Als we in aanmerking nemen dat paragraaf 17, ‘Gottes Offenbarung als Aufhebung der Religion’, van de Kirchliche Dogmatik (KD) I/2 uit 1938 stamt, moeten we ook Barth contextueel lezen. In de eerste 25 bladzijden van paragraaf 17 (17.1) verwijst hij al naar de tumultueuze doorbraak van de natuurlijke religie, de Deutsche Christen en de demonie. Karl Barth, Kirchliche DogmatikI/2,Zürich 1938, 316-319. Deze bijdrage is een
Het volledige Premium-artikel lezen?
Dit artikel is voor Premium-leden.
Log in en lees onbeperkt alles op Theologie.nl. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 11.500 artikelen, waaronder verdiepende vakinhoud, preekschetsen, exegeses, kindermomenten en preekvoorbeelden.
Bekijk Premium >
InloggenLid worden