In de Paasnacht staat het herdenken van verlossing centraal. Het volk van Israël moest door de Schelfzee trekken om bevrijd te kunnen worden.

Op Witte Donderdag gedenkt de kerk de maaltijd die Jezus voorafgaand aan zijn lijden en sterven met zijn leerlingen hield.

De kerk viert op Witte Donderdag hoe Jezus met zijn vrienden maaltijd hield. We horen in deze exegese over de voetwassing.

‘Waarom is deze avond anders dan alle andere avonden?’ – de klassieke vraag van het jongste kind op de eerste avond van Pesach, de vraag die de opmaat vormt voor het verhaal van de uittocht, elk jaar opnieuw verteld: ‘Wij waren slaven in Egypte (…).’ De uittocht in het nú: elk jaar nieuw. In veel kerken wordt in de viering op Witte Donderdag jaar in jaar uit dezelfde perikoop gelezen, namelijk Johannes 13:1-15. Bijna zou de geregelde kerkganger de vraag kunnen stellen: ‘Waarom lezen we deze avond altijd hetzelfde als alle vorige jaren?’

Witte Donderdag De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich […]

Kolossenzen 1:20 … door vrede te brengen met zijn bloed aan het kruis. Schriftlezing: Kolossenzen 1:12-20 Het eigene van de dag Op de bewuste zaterdag, de sabbat in die tijd, […]

Matteüs 26:31-32 ‘Jullie zullen mij deze nacht allemaal afvallen, want er staat geschreven: “Ik zal de herder doden, en de schapen van zijn kudde zullen uiteengedreven worden.” Maar nadat ik […]

Stille Zaterdag De liefde zal nooit verdwijnen. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan – want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt. Wanneer het volmaakte […]

Bij Exodus 12,(1)15-20, Psalmen 81 en Johannes 13,1-15 Vandaag begint wereldwijd in de christelijke kerk(en) de viering van het Paasfeest, op de avond dat Jezus voor het laatst samen met […]