Leeg nest – Els van der Vlist

Onlangs verscheen het vierde boek van Els van der Vlist: Leeg Nest. Het boek kan gezien worden als een handreiking voor een nieuwe levensfase: het moment dat je kinderen de deur uitgaan. Lees hieronder een fragment uit het hoofdstuk 2 en bekijk het filmpje van de auteur.

Moeder Hanna en haar zoon

Als je in de Bijbel zoekt naar voorbeelden van moeders die hun kind loslaten, kom je snel bij Hanna terecht. Laten we haar verhaal eens bekijken.

We lezen in 1 Samuël 1 over Elkana, die twee vrouwen had: Hanna en Peninna. Hanna had geen kinderen en was daar erg verdrietig om. Haar rivale Peninna, die wel gezegend was met het moederschap, pestte haar met haar kinderloosheid. Met name op het moment dat Elkana duidelijk zijn voorliefde voor Hanna liet blijken door haar het mooiste stuk vlees te geven tijdens het feest in Silo. Zo ging dat jarenlang. Totdat Hanna een keer begon te huilen en niet meer at.

1 Samuël 1

Na de maaltijd stond Hanna op en ging naar het ​heiligdom​ van de Heer, waar de ​priester​ ​Eli​ op een bankje bij de ingang zat.Diep bedroefd bad Hanna tot de Heer. In tranen legde ze een ​gelofte​ af: ‘Heer van de hemelse machten, ik smeek u, heb toch oog voor mijn ellende. Denk aan mij, uw dienares, vergeet mij niet. Schenk mij een zoon, dan schenk ik hem voor zijn hele leven aan u: nooit zal zijn haar worden afgeschoren.’ Terwijl Hanna zo lang bad, keek ​Eli​ opmerkzaam naar haar mond. Ze bad namelijk in stilte: haar lippen bewogen wel, maar haar stem was niet te horen. Daarom dacht ​Eli​ dat ze dronken was. Hij sprak haar aan en vroeg: ‘Gaat dit nog lang zo duren? Als u dronken bent, ga dan uw roes uitslapen!’ ‘U vergist u, heer,’ antwoordde Hanna. ‘Ik heb geen ​wijn​ of andere drank gedronken. Nee, ik ga gebukt onder een zwaar verdriet en stort mijn ​hart​ uit bij de Heer. Denk niet dat ik een slechte vrouw ben; ik ​bid​ zo lang omdat ik overstelpt ben door droefheid en ellende.’ ‘Ga dan in ​vrede,’ antwoordde ​Eli. ‘De God van Israël zal u geven waar u om hebt gevraagd.’ ‘Ik dank u voor uw vriendelijkheid,’ zei Hanna, en ze ging terug naar haar ​familie. Haar gezicht was opgeklaard en ze at ook weer.

Eenmaal thuis werd Hanna zwanger, en ze kreeg een zoon. Ze noemde hem Samuel – ‘want ik heb hem aan de Heer gevraagd’. Ze hield hem nog bij zich totdat hij de borst ontwend was, maar toen bracht ze hem naar het heiligdom in Silo.

Verderop lezen we dat Hanna ieder jaar een nieuw manteltje voor de kleine Samuel maakte, dat ze meebracht wanneer ze het jaarlijkse offer kwamen brengen. Daarna ‘baarde ze nog vijf kinderen, drie zonen en twee dochters, terwijl de jonge ​Samuel​ dicht bij de Heer opgroeide’ (1 Sam. 2:18-21).

En dit is ook de laatste keer dat we van Hanna lezen. Wat een loslaten moet dit zijn geweest! Het kind, waarom ze zó hartstochtelijk had gebeden, gaf zij Hem weer terug. Niet voor eventjes, maar voor de rest van z’n leven. In een tijd dat je níét even kon bellen of het goed gaat. Niet na een opvoeding van achttien jaar, maar zodra ze hem niet meer zelf voedde – vermoedelijk was Samuel een jaar of drie. Doorgaans mogen wij gelukkig wat langer voor onze kinderen zorgen!

Hannah was ervan doordrongen: mijn kind is uiteindelijk niet míjn kind, maar Góds kind. Ze bracht hem naar de tempel toen hij haar enige kind was, en stond toen weer met lege handen. Toch kwam ze haar gelofte na. Pas daarna kreeg ze samen met haar man de zegen van Eli voor meer kinderen, die er inderdaad kwamen.

Omdat Elkana uit de stam van de Levieten was, zou Samuel toch al voor een periode dienstdoen in het heiligdom, namelijk van zijn vijfentwintigste tot zijn vijftigste jaar. Maar Hanna doet al vóórdat ze zwanger is een belofte tot toewijding van het kind ‘voor al de dagen van zijn leven’. Veel meer dan wettelijk gezien nodig was. En dat terwijl ze zó lang naar een kind had verlangd! Samuel werd uiteindelijk profeet en richter. Hij zalfde David tot koning, die in de geslachtslijn van Jezus staat.

Als je kind wordt geboren, besef je dat je het uit Gods hand ontvangen hebt en ben je dankbaar. Ook met jouw kind gaat God een weg, die jij niet kent.

Ontvangen, maar níet je eigendom.

Leeg Nest

Leeg nest van Els van der Vlist is een handleiding en een handreiking voor een nieuwe levensfase: het moment dat je kinderen de deur uit gaan. Praktische informatie wordt in dit PUUR! balans-boek afgewisseld met ervaringsverhalen van andere ouders, en ook de Bijbel geeft krachtige lessen voor het omgaan met een leeg nest. Vanuit haar eigen ervaring gaat Els van der Vlist in op allerlei vragen en uitdagingen: hoe begeleid je je kinderen op een nieuwe manier, hoe ga je om met afscheid en rouw, hoe geef je opnieuw vorm aan de relatie met je kind(eren) en wat is de rol van gebed? ‘Leeg nest’ bevat herkenning en aanmoediging voor elke ouder die het ineens wel heel stil vindt in huis –of die er juist stiekem wel van geniet. Els van der Vlist is theoloog, auteur, spreken en counselor. Ze is getrouwd en moeder van twee jongvolwassenen die, dat spreekt voor zich, niet meer thuis wonen.