Max Lucado – In de kribbe

Advent is een tijd van verwachting, het vieren van het moment dat God dichtbij kwam. Max Lucado nodigt je in dit boek uit om getuige te zijn van de geboorte van Christus zoals je die nog nooit eerder hebt gezien. In de Kribbe leidt je door elk van de adventdagen met een bijbelvers om over na te denken, een inspirerende passage uit enkele van zijn populairste boeken en een gebed om je te helpen de boodschap van de dag toe te passen. Sluit je aan bij Jozef en Maria in een stal, naast een herder en aan de voeten van de koning in de kribbe, terwijl je het grootste geschenk van allemaal viert.

De Schrijver van het verhaal

God zei: ‘Laat er licht zijn,’ en er was licht. Genesis 1:3

Zittend aan zijn bureau opent de Schrijver het grote boek. Er staan geen woorden in, want die bestaan nog niet. Er bestaan nog geen woorden, omdat die niet nodig zijn, er zijn nog geen oren die ze kunnen horen of ogen die ze kunnen lezen. De Schrijver is alleen.

Daarom pakt Hij zijn pen en begint te schrijven. Zoals een schilder zijn kleuren verzamelt en een houtbewerker zijn gereedschap kiest, zo zoekt de Schrijver naar woorden.

Het zijn er drie. Drie woorden. Vanuit deze drie zullen er miljoenen voortvloeien. Maar op deze drie woorden rust het hele verhaal.

Hij pakt zijn ganzenveer en spelt het eerste woord. T-i-j-d

De tijd bestond nog niet tot Hij die beschreef. Zelf is Hij tijdloos, maar zijn verhaal hult zich in de tijd. Het verhaal kent een eerste zonsopgang, een eerste zandstorm. Een begin… en een einde. Een laatste hoofdstuk. Hij kent het al voor Hij het opschrijft.

Tijd. Een voetstap in het zand van de eeuwigheid.

Langzaam, zorgvuldig, schrijft Hij het tweede woord op.

Een naam. A-d-a-m.

Terwijl Hij schrijft, ziet Hij hem voor zich, de eerste Adam. En dan ziet hij alle anderen. In duizenden eeuwen en duizenden landen. Elke Adam. Elk kind. Geliefd vanaf het begin. Geliefd voor altijd. Aan ieder van hen wijst Hij een tijd en een plaats toe. Geen toevalligheden. Alles is gepland.

De Schrijver doet deze ongeborenen een belofte: Ik zal jullie scheppen naar mijn beeld. Jullie zullen zijn zoals Ik. Jullie zullen lachen, jullie zullen scheppen, jullie zullen nooit sterven. En jullie zullen schrijven.

Dat moet wel. Want elk leven is een boek, niet om te lezen, maar veeleer een verhaal om te schrijven. De Schrijver staat aan het begin van ieder levensverhaal, maar elk verhaal zal zijn of haar eigen slot schrijven.

Een gevaarlijke onderneming, deze vrije keuze. Het was veel veiliger geweest als Hij het verhaal voor iedere Adam voltooid had. Als Hij alle opties al had vastgelegd. Dat zou veel eenvoudiger en veiliger geweest zijn, maar niet liefdevol. Liefde is alleen liefde als je ervoor kiest.

En dus besluit de Schrijver om elk kind een pen te geven. ‘Schrijf voorzichtig,’ zegt Hij.

Liefdevol, vastberaden, schrijft Hij een derde woord, en Hij voelt de pijn al: I-m-m-a-n-u-ë-l.

De grootste denker van het heelal bedacht de tijd. De grootste rechter gaf Adam een keuze. Maar liefde gaf Immanuël, God met ons.

De Schrijver ging zijn eigen verhaal binnen. Het Woord zou mens worden. Ook Hij zou geboren worden. Ook Hij zou handen en voeten hebben, tranen en huid.

En wat het allerbelangrijkste was: ook Hij had een keuze. Immanuël zou op het kruispunt van leven en dood staan en een keuze maken.

De Schrijver kent het gewicht van dat besluit. Even aarzelt Hij, schrijvend aan de bladzijde van zijn eigen pijn. Hij zou kunnen stoppen. Zelfs Hij heeft een keuze. Maar wat kan Liefde anders dan liefhebben? Daarom kiest Hij voor het leven, ook al betekent dat de dood, in de hoop dat zijn kinderen hetzelfde zullen doen.

Zo voltooit de Schrijver het verhaal. Hij hamert de spijkers in het vlees en rolt de steen voor het graf. Zich bewust van de keuze die Hij zal maken, en zich bewust van de keuze die alle Adams zullen maken, schrijft Hij: ‘Einde’, sluit het boek en kondigt het begin aan. ‘Laat er licht zijn!’

*

Heer, Schrijver van mijn leven, mijn verhaal, dank U dat U mij schiep naar uw beeld. Help me om mijn verhaal zorgvuldig te schrijven en te worden zoals U. Kom, o kom, Immanuël, en help mij mijn verhaal goed te voltooien. In Jezus’ naam, amen.