Menu

Basis

Mijn vis

Vers gevangen vis in een blauw net
Beeld: Timothy Alkema

We vroegen drie mensen naar ‘hun vis’: een marktkoopman voor wie het verkopen van vis zijn inkomen betekent, een hobbyvisser die tot rust komt aan het water, en een geestelijk verzorger.

Verstillen en verbinden

De hobby-visser

Ik ben een witvisser. Ik vind het heerlijk om buiten te zijn onder een open hemel. In de natuur kom ik in verbinding met mezelf en met Hem die de natuur overstijgt.

Eerst luister ik vaak een podcast, maar ik vis voor mijn rust. Voor de eenvoud vis ik bewust met één hengel, want met twee hengels zit ik van de ene naar de andere dobber te kijken en ontspan ik nog niet.

Vorig jaar ving ik tijdens één van mijn vismomenten in de laatste minuut een grote witvis. Die spanning vind ik leuk aan vissen. Tot op het laatste moment kan het nog gebeuren! Ik zit klaar om te reageren wanneer ik beet krijg.

Ik vis met een kleine hengel, zodat ik hem kan vasthouden. Als ik geen bepaalde tijd heb om naar huis te gaan, luister ik naar mijn lichaam. Op een gegeven moment wordt zelfs een kleine hengel zwaar, en dan kies ik ervoor om te stoppen.

Nadat ik alleen ben geweest, heb ik ook weer zin om mensen te zien. Vissen helpt mij om te verstillen en te verbinden. Mooie herinneringen heb ik ook aan het vissen met mijn dochters.

Timothy Alkema

Viskraam
Beeld: Fons Heijnsbroek/unsplash. com

De lekkerste kibbeling

De visboer

Aan de vis heb ik alles te danken; vis is mijn leven. Als achtjarig jongetje ging ik al met mijn vader mee naar de vishal. Ik was daar thuis en speelde met mijn hengel terwijl mijn vader aan het werk was. Ik werd opgeleid tot timmerman, maar twijfelde uiteindelijk niet: ik ging de vis in. Mijn broer heeft een viszaak; ik rijd rond met de kraam. Na al die jaren vind ik het nog steeds heerlijk om te doen. Ik probeer steeds de beste vis in te kopen. Dan ligt mijn kar vol met prachtige, heerlijke producten. We streven ernaar om zoveel mogelijk onbewerkte vis te verkopen, al is dat vanwege allerlei ontwikkelingen in de wereld en veranderingen in regelgeving soms lastig. We bakken de lekkerste kibbeling met mooie stukken kabeljauw. Daar ben ik trots op.

Het verkopen van vis betekent ook werken met mensen. Ik maak het gezellig in de kraam, fluit een liedje en ken veel vaste klanten. Met mijn team zorg ik er voor dat mensen met een lekker visje naar huis gaan. Dat stemt me tevreden. Mijn zoons willen mij opvolgen. Prachtig toch!

Gerrit van de Mheen

Jongetje maakt foto van vissen in aquarium
Beeld: Hybrid Images/ iStock.com

Kijken bij de vissen

De geestelijk verzorger

Bij ons in het verpleeghuis staat een aquarium met prachtige planten en vissen. Het aquarium staat in de hal, bij de voordeur, recht tegenover de receptie. Zelf ga ik altijd even op zoek naar de grondkruipertjes (zoals ik ze noem). Het zijn van die bleke, schattige mini-haaitjes met lange snorharen, die constant de bodem afstruinen op zoek naar wat eten.

De receptionisten nemen zelf ook wel eens een kijkje: ‘Ja, voornamelijk in de avond, als het hier rustig is. Dan zit er ook nog wel eens iemand. Het is toch mooi, en rustgevend die beestjes. Soms denken we: is het nodig? Want er zit lang niet altijd iemand bij. Maar toch, iedere keer zit er weer effekes iemand te kijken. Als iemand wacht om opgehaald te worden. Of zomaar, een bewoner, tussendoor. Zelf kijk ik ook altijd even als ik erlangs loop. ‘t Is toch leuk. En we hebben er geen zorgen om – alles wordt netjes verzorgd. We hebben een poosje gedacht dat dit het aquarium was uit het boek van Hendrik Groen. Maar dat bleek niet zo te zijn.’

Bart Niek van de Zedde


Vis
Open Deur 2024, nr. 6

Wellicht ook interessant

Nieuwe boeken