Eén van de kleinste zaden, een mosterdzaad, kan uitgroeien tot een hoge, geelbloeiende, sterk vertakte struik. Jezus gebruikte dit beeld om te laten zien dat geloof, hoe klein het ook begint, kan uitgroeien tot iets groots en krachtigs.

Hoe doen ze het toch, die mensen die een boek schrijven? Is het een roeping of noeste arbeid? Geeft de nacht een creatieve boost of totale paniek? En wat doe je eigenlijk als de inspiratie ver te zoeken is? Deze keer schuiven we aan de schrijftafel van Mirjam Bogerd en horen we de drijfveer achter haar woordendrift.

Religies zijn scholen in wijsheid. Ze onderwijzen het goede leven voor het aangezicht van God. Maar dit onderwijs blijkt ook altijd een zekere dwaasheid in te houden. Door de eeuwen, zo laat Jean-Jacques Suurmond in haar nieuwste bijdrage zien, heeft religieuze dwaasheid mensen uit hun comfortzone (‘bubbel’) gewrikt en zo geopend voor de goddelijke dimensie. Maar wat is deze dwaasheid?

In deze aflevering van De theologie podcast gaat Elsbeth in gesprek met Frieda van de Geest. Frieda nodigt ons uit om in onze oordelende samenleving te vertragen en met het hart te kijken naar de medemens. Vanuit de filosofie en wetenschap wordt besproken wat het verschil is tussen kijken en zíén. De lezer wordt uitgenodigd liefdevol naar de wereld te kijken, na te denken over blinde vlekken om uiteindelijke tot verandering te komen en net zo naar de wereld te kijken als Jezus.

Ik luister graag naar de radio, maar moet me nogal eens door reclames heen worstelen om bij mijn favoriete programma uit te komen.  Bijvoorbeeld een advertentie voor een reisorganisatie – ik noem geen naam. Op hun site lees ik dat ze klanten proberen te lokken met beloftes als ‘hoogtepunten’, ‘zorgeloos’ en ‘comfortabel’. Daar gaat een bepaalde opvatting achter schuil over wat reizen de moeite waard maakt: dat je zonder last of ongemak een reeks bijzondere ervaringen opdoet. Maar is dat de waarde van reizen?

Piekeren over werk, relaties of de zin van het leven – we doen het allemaal. Soms blijf je in rondjes draaien, maar dat hoef je niet langer alleen te doen. Onze zingevingsexpert Mathieu van Kooten draait vanuit het klooster Nieuw Sion een rondje met je mee. Maandelijks beantwoordt hij de ‘grote vragen’ van lezers. Dit keer de vraag: ‘Is het wel goed voor mij om zo lang thuis te blijven wonen? Ik kan namelijk geen studentenkamer vinden en woon noodgedwongen bij mijn ouders.”

Hoe doen ze het toch, die theologen die een boek schrijven? Is het een roeping of noeste arbeid? Geeft de nacht een creatieve boost of totale paniek? En wat doe je eigenlijk als de inspiratie ver te zoeken is? Deze keer schuiven we aan de schrijftafel van Arnold Huijgen en horen we de drijfveer achter zijn woordendrift.

Rozemijn Aalpoel kwam terecht in een ‘innerlijke nacht’, die haar bracht bij wat ze het liefste doet: schrijven en tekenen. In dit artikel stelt ze zichzelf kwetsbare vragen en neemt ons mee in haar gevoelswereld. Ze laat zien hoe de zwaarte en eenzaamheid die haar overvielen ook een roeping onthulde. Langzaam, maar gestaag. Stilstaan werd bewegen, het verborgene werd zichtbaar, en op een dag kwam er een mailtje van een uitgever.

Piekeren over werk, relaties of de zin van het leven – we doen het allemaal. Soms blijf je in rondjes draaien, maar dat hoef je niet langer alleen te doen. Onze zingevingsexpert Mathieu van Kooten draait vanuit het klooster Nieuw Sion een rondje met je mee. Maandelijks beantwoordt hij de ‘grote vragen’ van lezers. Dit keer de vraag: ‘Moet ik kiezen voor een studie die bestaanszekerheid biedt, maar waar ik niet heel enthousiast over ben, of juist een die mij zinvol en verrijkend lijkt maar met minder perspectief?’