Lucas 15:31, 32Zevende zondag na PinksterenZijn vader zei tegen hem: ‘Mijn jongen, jij bent altijd bij me, en alles wat van mij is, is van jou. Maar we konden toch niet anders dan feestvieren en blij zijn, want je broer was dood en is weer tot leven gekomen. Hij was verloren en is teruggevonden.’Schriftlezing: Lucas 15:11-32UitlegDe jongste zoon trekt meestal alle aandacht, terwijl de spits van de gelijkenis bij de reactie van de oudste zoon ligt, of nog liever: bij de houding van de vader tegenover de oudste zoon, die hij als ‘mijn jongen’ aanspreekt.Voor de derde keer wordt het
Het volledige Premium-artikel lezen?
Dit artikel is voor Premium-leden.
Log in en lees onbeperkt alles op Theologie.nl. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 11.500 artikelen, waaronder verdiepende vakinhoud, preekschetsen, exegeses, kindermomenten en preekvoorbeelden.
Bekijk Premium >
InloggenLid worden