Recensie van Hans Alblas op Diepgeworteld

Het gebeurt niet vaak dat een boek me diep raakt. ‘Diepgeworteld’ is dat wel gelukt. Meerdere keren ben ik tot tranen toe geroerd geweest door de verhalen die Richard Groenenboom vertelt. Verhalen over broers en zussen in het geloof die een hoge prijs betalen voor het volgen van Jezus. Verhalen over mensen zoals ik, die gevormd zijn door het lijden, van wie ik veel kan leren. Groenenboom brengt deze verhalen en lessen dicht bij mij als christen in een westers, seculier land. Zonder te veroordelen of te dwingen, stelt hij mij indringende vragen.

Op welke manieren word ik tegengewerkt in het uitleven en uitdragen van mijn geloof? Wat betekent toewijding voor mij en mijn gebruik van smartphone, media en amusement? Hoe zouden we als gezin ons geloof meer samen kunnen beleven? En steeds weer houden onze vervolgde medegelovigen me die ene vraag voor: wat mag het volgen van Jezus mij kosten?

Het valt zeer te waarderen dat door de verhalen heen steeds de Bijbel opengaat

Groenenboom schrijft toegankelijk en uitnodigend. Hij is open over zijn eigen geloofsontwikkeling, met hoogte- en dieptepunten. Mede daardoor lukt het hem goed om de lezer als het ware mee op reis te nemen. De prachtige vormgeving van het boek draagt daar zeker aan bij. En alles is erop gericht om niet alleen kennis te nemen van de inhoud maar hier ook daadwerkelijk mee aan de slag te gaan. Aan het eind van elk hoofdstuk vind je dan ook een korte samenvatting, relevante Bijbelgedeelten, gespreksvragen voor een groep en tips om je verder te verdiepen met meer (online) materialen.

Gods woord

Het valt zeer te waarderen dat door de verhalen heen steeds de Bijbel opengaat. Het belang van het zelf lezen en kennen van Gods Woord wordt hiermee benadrukt. Een enkele keer gaat het met de uitleg en toepassing van aangehaalde Bijbelverzen exegetisch mis. Zo haalt Groenenboom Psalm 62:12 aan, ‘God heeft één ding gesproken, ik heb dit tweemaal gehoord’. Bedoelt David werkelijk dat God ‘in stereo spreekt’, d.w.z. hetzelfde meer dan eens zegt? Volgens mij ontgaat het de auteur dat hier sprake is van een Hebreeuwse stijlfiguur om iets te benadrukken, die we niet letterlijk moeten nemen.   

Dit boek is overduidelijk geschreven vanuit Groenenbooms werk voor SDOK met als belangrijk nevendoel om dit meer bekend te maken. Toch heb ik geen moment het gevoel gekregen dat me iets opgedrongen werd of dat het boek slechts een opstapje tot een gift zou moeten zijn. De persoonlijke betrokkenheid en integriteit van de auteur lijkt daarvoor te groot, de verhalen uit de vervolgde kerk te authentiek en indrukwekkend. SDOK lijkt met dit boek vooral te willen bijdragen aan de geestelijke vorming van de lezers. Wellicht kan het ons zelfs weerbaarder helpen worden met het oog op mogelijke geloofsvervolging in onze eigen context. Ik kan me in elk geval levendig voorstellen dat christenen, kerken en kringen met dat in gedachten aan de slag gaan met dit boek en de lessen die erin te vinden zijn.