Ik probeer rustig te ademen, draai me op mijn favoriete zij, doe mijn best om aan iets leuks te denken en toch wil de slaap niet komen. Ik doe het bedlampje aan, lees een paar bladzijden en probeer me dan opnieuw te ontspannen. Maar het lukt niet. Dit is ergerlijk! Ik wil slapen!

TEKST: Stephan de Jong, predikant in de Protestantse Gemeente Bussum en redactielid van Open Deur. Monnik Godefridus kon heel goed bidden. Hij kon het zo goed, dat zijn gezicht begon […]

Wat verbeeldt de kerk zich wel niet? Wie is ze in de democratische rechtsstaat? Wie is ze tegenover de overheid? Over deze vragen gaat dit artikel. Centraal staat het rapport ‘De kerk en de democratische rechtsstaat’, een document waarin de Protestantse Kerk haar positie bepaalt ten opzichte van rechtsstaat en overheid. Om beslagen ten ijs te komen, begin ik met een weergave van de politieke theologie van de prominente Amerikaanse theoloog Stanley Hauerwas.

Het schemert. Voor ons ligt het strand. Wegstervend klokgelui achter ons ver-raadt dat de stad niet erg ver weg is. Steeds donkerder weerspiegelt het eindeloze water de rode en paarse tinten van de lucht, de uitlopers van de rotsen links en rechts in de verte zijn blauwzwart – straks zullen ze niet meer te zien zijn. Ver voor ons wandelt een gestalte, een man. Aan zijn gang en houding is te zien dat hij loopt te denken. Het machtig schouwspel van kleuren en verten neemt hem in het landschap op alsof hij erbij hoort. Daar verandert zijn gepeins niets aan.

Het schrijven van dit ‘portret’ voelt aan als een dialogue intérieure. Want hoewel ik me in mijn werk als manager en directeur bij Stek in Den Haag en het Straatpastoraat volop theoloog voel en hoewel ik me vanuit mijn geloof sterk geïnspireerd voel, vind ik het nooit makkelijk om drijfveren en visie op geloof en leven zomaar eventjes uit de doeken te doen. Er is geen vaste formule, waar ik zo op terug kan vallen. Dat heeft deels te maken met de positie van mijn werk: op de grens van stad en kerk.

Er zijn boeken die zo ‘in de tijd’ passen en waaraan zo’n behoefte is, dat ze een uitgebreider bespreking verdienen. Zo’n boek is van Arjan Plaisier

Verzuchten, dat heeft twee kanten. Enerzijds kan het berustend zijn (zo ís het nu eenmaal), anderzijds kan er een verlangen uit spreken (was het maar ánders). Een verzuchting is vaak heel fysiek, er wordt letterlijk bij gezucht. Met de zucht uit iemand zijn klacht, zijn wens, zijn nood. Er zit iets van binnen, wat ‘eruit moet’.

In een gemeente in den lande ligt een aandachtsboek ten behoeve van voorbeden in de hal. Kerkgangers kunnen door de week of op zondagmorgen bij binnenkomst in de kerk een gebedsintentie in het boek schrijven. Voorafgaande aan de dienst ontvangt de voorganger van dienst het geschrevene.

Het bijbelboek Klaagliederen lijkt een eerste, tastende reactie op de totale geloofscrisis na de ondergang van Jeruzalem in 587 voor Christus. Uit de wisselwerking tussen de verschillende stemmen in het boek wordt duidelijk hoe het boek beweegt van verbijstering en afstand tot een voorzichtige poging de verbroken communicatie met de Eeuwige te herstellen.