Contemplatief luisteren is een gespreksvorm die het innerlijk overleg van een cliënt gemakkelijker en soepeler maakt. De aanbieder kan deze vorm benutten naast andere vormen van gesprek, waarin hij vanuit een institutionele context informeert of doceert of als coach regisseert. Het model onderscheidt zich door de aanname van een metafysische kern van het menselijke bestaan, vooral ook van het individuele bestaan.*

Is wat er bij pioniersplekken ontstaat (geloofs)gemeenschap te noemen? En hoe zijn de verschillende betrokken actoren in de pioniersbeweging van de Protestantse Kerk bezig met dat thema? In dit artikel worden enkele eerste bevindingen gepresenteerd van een promotieonderzoek, waarin participatieve observatie in de context van het Projectteam pionieren en in de context van een tweetal pioniersplekken een centrale plek inneemt.

Al vanaf het einde van de Tweede Wereldoorlog zijn er tekenen zichtbaar van een opkomende evangelische beweging. We hoeven alleen maar te kijken naar Billy Graham, Corry ten Boom, Tommy Lee Osborn en vele anderen die de weg banen voor de groei die vanaf midden jaren zestig echt op gang komt. De groei van een beweging, evangelisch of niet, wordt altijd gefaciliteerd door de cultuur en de veranderingen in de cultuur waarin de beweging opkomt.

Nog een wat theoretische uitleg, nu over verschillende conflictstijlen, als opmaat vooral naar wat ‘het antwoord’, of ‘de oplossing’ zou kunnen zijn, toegelicht in een volgend artikel.

Als het op je weg komt, pakken velen ‘vanzelfsprekend’ de mantelzorg op. Tegelijk geeft het zoveel onzekerheid over de zin, over het hoe en wat, dat het goed lijkt er juist wél over te praten. Hier een aanzet.

De Landelijke Pastorale Dag op 26 mei jl. in Windesheim – Zwolle had als thema ‘Een goed gesprek’. Zowel ’s morgens als ’s middags werden de workshoprondes plenair gestart met een inleiding, de eerste door Margriet van der Kooi, de tweede door Claartje Kruijff. Beide spreeksters hebben hun verhaal bewerkt tot een artikel in dit blad. Hier het verhaal van Margriet van der Kooi.

Soms word je gewaarschuwd op het internet: ‘De volgende beelden kunnen als schokkend worden ervaren’. Soms is er geen waarschuwing en zit je voor je het weet via een nieuws-site te kijken naar een groepsverkrachting die als livestream op Facebook te volgen is geweest.

Het boek Jona is een intrigerend weefsel van tekstuele communicatielijnen. Niet alleen de verhaalpersonages communiceren onderling, ook de communicatie met de lezer van het Jonaboek voltrekt zich in de tekst. En al deze communicaties verlopen niet vanzelf. Er is veel aan de hand.

In de Abrahamcyclus zijn de verhaalfiguren God en Abraham de twee hoofdpersonages. In deze bijdrage wil ik ingaan op hun onderlinge relatie. Het is een wederzijdse omgang die intensief is, maar ook veel ongezegd laat.