’Seksuele voorlichting in Polen onder vuur,’ zo las ik 29 januari op NOS.nl.[1] Niet iets dat we nog niet wisten, denk je dan. Polen is niet het meest vooruitstrevende land als het gaat om de acceptatie van – ik noem maar even een dwarsstraat – homoseksualiteit en vrouwenrechten. Helaas niets nieuws onder de zon. Maar het tweede gedeelte van de kop trok echter mijn aandacht: ‘Lesmateriaal is geschreven door theologen.’

Er is geen schaarste als het om schaamte gaat. In de praktijk blijkt de drempel om bij financiële problemen om hulp te vragen nog steeds groot. Maar Gerrit van Dijk ziet voorzichtig perspectief in de kabinetsplannen over schulden.

Al sinds het begin van haar bestaan flirt de mensheid met haar einde en met het einde van de wereld. In tijden van rampen – en ook in de huidige pandemie – zien we het flirten voor vele gelovigen en niet-gelovigen een structurele relatie worden die niet snel meer zal worden losgelaten. Wat zien we terug van ‘het einde van de wereld’ in de theologie? En welke plek neemt de eindtijd in, in christelijk geloof?

Vaak hoor je dat er te weinig aandacht in de publiciteit is voor theologie . Tegelijkertijd is ‘public theology’ een eigen tak van sport aan het worden. Als Theoloog des Vaderlands onderga je dat aan den lijve – letterlijk want je staat ineens als persoon ter beschikking van media en andere fora. Een theologisch zelfexperiment dat een nieuw licht kan werpen op wat het betekent publiek theologisch vragen te stellen.

Terecht is er de nodige aandacht voor de ‘Nederlandse’ weidevogels. Het gaat namelijk steeds slechter met ze, en dan met name met de grutto en de kievit. Ze hebben te lijden onder onze intensieve landbouwpraktijken en vinden te weinig geschikte gebieden. Ook de terugkerende droogte speelt hun parten.

Sociale media en digitalisering in het algemeen zijn niet meer weg te denken uit ons leven. Wij leven in afhankelijkheid van digitale technologie. Hoe kijken we aan tegen digitalisering, en het gebruik van algoritmes in het bepalen van ons leven?

Dat de Amerikaanse journaliste Dorothy Day (1897-1980) ooit nog eens op de nominatie zou komen te staan voor zaligverklaring in de Rooms-Katholieke Kerk, lag niet voor de hand. Dorothy Day was een bijzondere vrouw met een bijzondere levensloop.

Na lezing van dit vlot geschreven en rijk geïllustreerde boek blijf je als lezer zitten met de indruk dat je Frans de Liagre Böhl beter als leermeester dan als vader kon hebben. Uit de veel aangehaalde citaten van zijn leerlingen ontstaat het beeld van een zeer geleerde man die zijn grote enthousiasme voor en kennis van de wereld van het oude Nabije Oosten op indrukwekkende wijze wist over te brengen. En dat niet alleen op een hoog academisch niveau, maar ook voor een breder publiek.

Op verzoek van het Ouderlingenblad herschreef Anne-Claire Mulder haar lezing voor de studiedag Uit de greep van het virus, op 5 maart 2021, tot een artikel voor dit nummer. Wat leren we in deze coronatijd over de mens, over God en al het levende?