U zult u geen gesneden beeld maken en u daarvoor niet buigen’, zegt het 2e van de Tien Geboden. Toch zijn er heel wat bijbelse afbeeldingen, ook van God. Hoe kan dat? Hoe is die ontwikkeling gegaan? Wat zeggen afbeeldingen over en tot ons geloof?

Elke kerkdienst is een samenkomen van mensen ‘tot Gods eer’. Wat betekent dat voor hoe het in een kerkdienst toegaat? Voor hoe in de liturgie God ter sprake komt? Uiteindelijk komen we bij de vraag waar de werkelijke ‘dienst aan God’ plaatsvindt – toch niet alleen in de kerk…?

Poëzie én religie raken aan levensvragen. In het werk van de dichteres Ida Gerhardt laat zich dat ontroerend lezen. Van doop en avondmaal naar de opgestane Christus.

‘Gelooft u in God?’ Het lijkt een eenvoudige vraag, te beantwoorden met ‘ja’, ‘nee’ of ‘weet ik niet’. Toch blijkt het ingewikkelder te zijn dan gedacht, want W/wie of W/wat stellen we ons bij God voor? Ook in de kerk denken mensen heel verschillend over God.

In dit themanummer over God beginnen we in de Bijbel. Hoe spreekt de Bijbel over God? Dat blijkt bepaald niet eenduidig en eenstemmig te zijn. Lees maar mee…

Commentatoren hebben moeite met deze Lucasparabel en proberen hem recht te breien. De overige lezingen over rijken en armen werpen van een andere kant licht op de gelijkenis. Is de rijke heer met schuldenaars een tsaddiq, of is de rentmeester die lasten verlicht dat?

Voorafgaand aan deze perikoop horen we dat Saul met ‘een boze geest van de Eeuwige’ te maken heeft (19:9). Daardoor loopt David het gevaar gedood te worden. Michal blijkt het inzicht, de doortastendheid en het handelend vermogen te hebben om haar geliefde echtgenoot David te laten ontsnappen. Themawoorden zijn hier zowel ‘doden’ (Hebr.: moet, hif. – vier keer, in 19:11a.11b.15.17) als ‘ontsnappen’ (Hebr.: malath – vijf keer, in 19:10.11.12.17.18). De liefde van Michal wint het van de negativiteit van haar vader.

Ouderlingenblad wordt allang niet meer alleen door ouderlingen gelezen. Vandaar ook de ondertitel en de accolades: ‘Ouderlingen{blad} voor pastoraat en gemeenteopbouw.’ Hoe raakt de verschuiving van de doelgroep van dit tijdschrift – van ‘ouderling’ naar ‘iedereen in de kerk die een taak heeft’ – aan de visie op het ambt? Ik doe een poging.

Wat was ik blij toen ik het ouderlijk nest kon verlaten! Het voelde allang niet meer behaaglijk en beschermd. Ik genoot van mijn eerste eigen kamer, met een altijd vette keuken en mottige douche die ik deelde met huisgenoten, en met muizen en kakkerlakken. Toch voelde ik me er geborgen.