In het eerste bijbelboek wordt de toon gezet als het gaat over de mens en zijn/haar relaties: de relatie tot de aarde, de relatie tussen mensen onderling en de relatie […]

Gezondheidscheck, teststraat. Positief. Negatief. Quarantaine. Bron- en contactonderzoek. Het is een nieuwe rituele dans, en we dansen hem allemaal. Jong, oud, ongeacht achtergrond of geloofsovertuiging. Het doet me denken aan […]

Column Ik had tot de coronacrisis nog nooit van het woord ‘huidhonger’ gehoord en het staat ook niet in mijn Van Dale van 2004. Misschien is het zelfs speciaal voor […]

In China ervoer Folly Hemrica hoe het is om op te vallen door je huidskleur: met haar witte huid en witblond haar was ze een uitzondering. Haar Chinese dochters genoten […]

Acht jaar geleden stond Elfriede (61) op een kruispunt in haar leven. Ze heeft toen de stap gezet om haar huidaandoening om te zetten in haar kracht. Ze startte haar […]

Rosanne Vinke studeert kunstzinnige therapie als ze ontdekt dat ze hoogsensitief is. Een zelftest van de Amerikaanse psychologe Elaine Aron wekt haar nieuwsgierigheid. Maar brengt in eerste instantie teleurstelling, want […]

Behalve met de pandemie van COVID-19 hebben we te maken met een epidemie van burn-out. Om daar iets tegen te doen, wordt veelvuldig geroepen dat zingeving van belang is. Maar hoe kun je nu je leven zingeven, als je geen zin in je leven ervaart? Mensen met burn-out geloven het niet eens als anderen zeggen dat je leven zin heeft. Erik Borgman gaat enkele achterliggende oorzaken na en denkt na over de rol van kerk en godsdienst.

Toen mijn boek Oefenruimte verscheen in 2013, gaf ik een exemplaar aan een tante. Met haar had ik vaak gesprekken over kerk en geloof. Een van de paragraaftitels in het boek was de vraag die ook boven deze column staat. Zodra ze deze vraag zag in de inhoudsopgave, had het boek voor haar afgedaan. Tucht was een woord dat haar terugbracht naar de onbarmhartige kerk van vroeger en daar wilde ze niets meer mee te maken hebben. Ik weet niet of ze het boek ooit nog gelezen heeft.

Als het gaat over kerk en corona, komt een aantal thema’s steeds voorbij: hoeveel kerkgangers toegelaten kunnen worden, of er gezongen mag worden, wie de regels uitvaardigt. Daarnaast zijn er theologische beschouwingen over de betekenis van de coronapandemie, bijvoorbeeld van Tom Wright. Een vraag die wat mij betreft te weinig aan bod komt, is: wat gaat corona betekenen voor de oecumene? Het is wel duidelijk dat ‘kerkgangers’ via hun laptops veel kerkelijk shopgedrag laten zien. […]