In dit drieluik staat ecotheologie centraal: een thema dat steeds meer prominent is, en al een aantal jaren mijn hart heeft. Gezien de huidige leefomstandigheden is het hard nodig om hierover te schrijven. Er is inmiddels veel gezegd en geschreven over het klimaat en de Copernicaanse omwenteling die nodig is. Waar staat de ecotheologie in dit alles?

Kunst raakt en inspireert, hoort de landelijke Stichting Platform Kerk en Kunst vaak naar aanleiding van exposities. Dat is zeker het geval als deze kunst thema’s verbeeldt, die verbonden zijn met God en geloof en als de expositie in een kerkgebouw is. Platform Kerk en Kunst zet zich in voor meer kunst in de kerk. Waarom is dit belangrijk en hoe brengt het latform dit in de praktijk?

Toen Willibrord aankwam op de kust die nu de Nederlandse kust is en de bewoners ontmoette, kreeg hij medelijden met hen. Ze streden een wanhopige strijd tegen de onstuimige en onberekenbare zee. Bij elke storm stroomde de zee het land binnen en verwoestte landerijen, huizen en bezit. Niet weinigen vonden de dood in het kille water. Nadat Willibrord de verhalen over hun ellendige leven had aangehoord, liep hij naar de zee. Langs de vloedlijn trok hij een streep en sprak het water toe: ‘In de naam van Jezus, hier ligt voortaan je grens.’ Terwijl hij langs de vloedlijn liep, ontstonden er onder zijn voetstappen duinen.

Het kerstverhaal van Lucas 2 hoort bij het sondergut van Lucas: materiaal dat niet voorkomt in andere evangeliën in de canon. De tekst ademt de sfeer van het joodse christendom. De tekst zit vol verwijzingen naar het leven buiten, het joodse jubeljaar en de priesterlijke teksten uit de Pentateuch. Je kunt de teksten in december lezen, maar nog sprekender is het om ze al in september te laten klinken.

In onze maatschappij is het gebeuren van Kerstmis iets dat volkomen los staat van Pasen en al vaak ook niet meer zoveel te maken heeft met de geboorte van Jezus. Maar ook bij mensen die wel weten waar Kerstmis over gaat bestaat de neiging om de menswording te isoleren. Dat is jammer omdat daardoor de lengte, breedte, hoogte en diepte van de menswording niet echt wordt opgemerkt.

Bij de ‘inquisitie’ wordt vaak gedacht aan een uiterst strenge rechtbank die te pas en vooral ook te onpas andersdenkenden op de brandstapel zette. De werkelijkheid is iets genuanceerder, hoewel een confrontatie met een dergelijke rechtbank vaak wel een ernstige zaak was. Het beeld bestaat dat de bloeddorst van de inquisitie niet te stillen was, maar er moet ook gezegd worden dat het eerste doel van de inquisitie was om afvalligen te bekeren en de eenheid van de kerk te bewaren. Dat een en ander tot misstanden leidde was, met onze ogen, wel te voorzien.

2011 publiceert Willem Schoorstra in Friesland de roman Rêdbâd. Krony fan in kening. Hij schetst een levendig maar kritisch beeld van de komst van het christendom naar het land van de Friezen. Dat de komst van het nieuwe geloof met het nodige geweld gepaard ging is bekend. Los van de middelen stelt Schoorstra dat het doel van de kerstening vragen oproept.

Meer uit de Bijbel halen: hoe doe je dat? ‘Samen’, zeggen Hylke Britstra, Age Romkes en Johannes Woudstra, ‘in de Bijbelkring’. Want dat is toch de belangrijkste bouwsteen van veel gemeentes. Daarom schreven ze samen het boek Samen de Bijbel ontdekken, een handboek en gids voor het lezen van de Bijbel in groepsverband.

Onlangs verscheen et nieuwe boek van schrijfster en organisatieadviseur Rianca Evers-den Ouden. Samensturing in de kerk. Samen op weg gaan naar een bloeiende gemeente is de opvolger van haar managementboek Samensturing. Met medeauteur en theoloog Wilbert de Goei schreef zij Samensturing in de kerk als handreiking om na te denken over de vraag hoe het idee van gedeeld leiderschap en gedeelde verantwoordelijkheid, de kerk van vandaag terug kan brengen naar haar oorspronkelijke bedoeling en bediening.