Thomas Lotterman is actief binnen de rooms-katholieke lekenbeweging Sant’Egidio. In deze beweging draait het om gebed, de arme medemens en vrede. Voor Thomas is de ‘spiritualiteit van de vriendschap’ een kernwaarde binnen deze gemeenschap. Wat motiveert hem en hoe ziet hij de relatie tussen gebed en aandacht voor kwetsbaren in de samenleving?
Waarom bestaan er eigenlijk theologen en waarom zou theologie belangrijk zijn? Die vraag hoor je nogal eens. Natuurlijk vanuit de maatschappij en de academie: Is theologie eigenlijk wel een wetenschap, of draait het alleen om meningen? Maar ook in de kerk: je moet gewoon geloven en het niet te ingewikkeld maken. En voor theologen zelf is het wel gezond en goed om nog eens na te gaan waartoe zij op aarde zijn. Ik noem vier redenen.
In oktober verschijnt een vernieuwde versie van de Nieuwe Bijbelvertaling. Waarom nu al weer? Was de vertaling uit 2004 niet goed? Of nu al verouderd? Nee, dat niet, schrijft Matthijs de Jong, maar er lagen zoveel reacties dat we daar iets mee moesten – zoals beloofd…
Een respons van de auteur van Collaborative Practical Theology op de bijdragen van Hans Schilderman, Sjaak Körver, Jack Barentsen, Monique van Dijk-Groeneboer en Jimme Keizer die reageerden op het boek van Henk de Roest in dit themacluster van Handelingen.
Wanneer een kerkgebouw te groot of te klein is, bouwvallig, gedateerd of te gesloten, moet er verbouwd worden. Hoe neem je dan de hele gemeente mee in het proces van verandering? Hoe zorg je ervoor dat de gemeenteleden zich weer thuis voelen in de nieuwe ruimte? Rufus de Vries, fotograaf en gemeentelid bij de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt (GKv) Amersfoort-centrum, vertelt aan Stefan Belderbos hoe zijn gemeente aan de slag is gegaan met de verbouwing. En hoe hij als fotograaf dit proces heeft kunnen begeleiden en verrijken.
Jezus is gewoon Jood. Hij is niet van een nieuwe religie. Maar hij doorbreekt wel het normaal van zijn tijd. Hij leeft een nieuw normaal – vanuit het visioen van […]
Wat voor mensen neemt God eigenlijk in dienst? Je zou zeggen dat Hij een royale keus heeft. Er is zoveel talent, er zijn zoveel mensen met een flinke dadendrang, zoveel […]
Op zondagmorgen 14 mei 2000 rijdt dominee Evert Jan Veldman van Hengelo naar Enschede, want hij gaat voor in de Opstandingskerk, zijn gemeente. Hij wordt aangehouden door de politie. Hij mag de stad niet in, niemand mag de stad in. Pas als hij heeft aangetoond dat hij zijn toga bij zich heeft en echt moet voorgaan in de dienst mag hij doorrijden. Hij rijdt de stad binnen en ziet allemaal verdwaasde mensen, ze kijken niet eens uit bij het oversteken. Er gaat bij hem een knop om: wij moeten bij die mensen zijn, zij zijn ontredderd.
Dit nummer gaat over de beschikbaarheid van de kerk in tijden van crisis. Daarover valt gelukkig veel goeds te melden, zoals uit dit nummer blijkt. Maar het is ook goed aan het einde van dit nummer de blikrichting om te draaien. De kerk is immers zelf ook in een crisis beland. Daarbij gaat het uiteraard niet om een vuurwerkramp, een aanslag of corona. De kerkelijke crisis heeft te maken met haar identiteit, met haar relevantie en verstaanbaarheid voor mensen van nu. Durft ze om hulp te vragen?
