Vanaf de top
Drs. R.F. de Wit is als predikant verbonden aan de Hervormde Gemeente te Ermelo. Hij is lid van de redactie van Ouderlingenblad
Uitzicht, hoe belangrijk is dat niet?
Ik liep eens in de bergen en maakte een lange wandeling naar een bergtop. Toen ik aan de klim begon, was het nog stralend weer. Maar naarmate ik vorderde, kwamen er wolken opzetten. Boven aangekomen wachtte een flinke teleurstelling: er was geen uitzicht. Alle inspanningen waren voor mijn gevoel voor niets geweest.
Als dat al voor een bergwandeling geldt, hoe veel te meer geldt het dan niet voor het leven. Stel dat je aan het einde gekomen geen uitzicht hebt. Dan wordt alles donker. Geen enkel perspectief. Gelukkig laat de Bijbel ons een ander beeld zien: dat van een stralende toekomst. Het nieuwe Jeruzalem.
Gods toekomst
Ook al is ons leven vol onzekerheid en weten wij niet wat de dag van morgen brengt, toch mogen we hoopvol leven. Want wij mogen weten van Gods toekomst. In het laatste bijbelboek licht dat op. Hoe dat zal zijn, daar kunnen we ons geen voorstelling van maken. Om toch iets te zeggen, worden er beelden gebruikt, die schetsen waar we op mogen hopen. En er wordt gezegd wat er niet is: geen dood meer, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn. Want soms is het makkelijker om te zeggen hoe iets niet is, dan hoe het wel is.
Geen dood meer. Wat kun je daarnaar verlangen, ernaar uitzien. In ons leven worden we daar telkens weer mee geconfronteerd. En alles wat dat met zich meebrengt: verdriet, pijn, eenzaamheid, tranen. Die zullen dan voorbij zijn. Alles wordt nieuw.
Die hoopvolle toekomst wil ons leven hier en nu al stempelen. Zoals een kind, dat uitkijkt naar zijn verjaardag. Nog zoveel nachtjes slapen… Het is nog niet zover, maar de gedachte alleen al maakt het tot een feest. Of denk aan een prachtige bergwandeling, waar je naar uit kunt kijken, gespannen en enthousiast.
Hoopvol
‘Hoe gaat het?’, werd eens aan een oude man gevraagd. Hij had veel meegemaakt in zijn leven: zijn vrouw was overleden, de ouderdom maakte hem steeds meer afhankelijk en op zijn oude dag kon hij weinig meer. ‘Slecht’, antwoordde hij, ‘maar het gaat de goede kant op.’ Dat is leven met uitzicht.
Heer,
laat mij leven met uitzicht.
Geef mij uw vrede.
Amen
