Menu

Basis

Zeven keer gemist

In onze kloostergemeenschap hebben we gesprekken in kleine groepen. In mijn groep lezen we een psalm of een andere bijbeltekst en praten daarover. Zo viel onlangs het woord ‘zonde’. Ik hield mijn adem in. ‘Zonde, dat is zo’n zwaar woord’, zei ik. Een oudere zuster keek mij met vriendelijke ogen aan en zei: ‘Ja, ik heb er lang mee geworsteld totdat ik het antwoord vond: Zonde is een gemiste kans.’ Hierover nadenkend kwam ik tot een lijstje van mijn eigen zeven ‘gemiste kansen’ van de laatste tijd.
1. Deze week viel er een bon in mijn brievenbus omdat ik ergens tussen Zwolle en Kampen te hard heb gereden. Jammer dat ik nu 50 euro daaraan kwijt ben.

2. In deze coronatijd kan het gebeuren dat ik in een supermarkt, bij een bushalte of bij een gezellige gelegenheid toch die afstand van 1.50 meter over ga. Jammer als ik zo een ander in gevaar breng.

3. In mijn supermarkt liggen naast gewone producten ook biologische alternatieven. Onlangs lette ik niet goed op en kwam toch met gewone komkommers thuis.

4. Vanwege het milieu, de plasticsoep, doe ik mijn best om het onnodig gebruik van plastic te beperken. Maar ja, vaak ontkom ik er niet aan.

5. Dagelijks de krant lezen en ’s avonds naar het acht uur journaal kijken zijn voor mij vaste rituelen. Soms betrap ik mij op de cynische gedachte: Zal ik eens overslaan? Wat kan ik er aan doen, al dat geweld, angst en onrecht in de wereld? Als ik me zo terugtrek in mijn eigen kleine wereld, ontneemt me dat de kans om mee te leven en voor anderen te bidden.

6. Omdat verschillende van mijn medezusters al boven de 80 en zelfs 90 zijn, kom ik regelmatig in een verzorgings-en verpleeghuis. Ook al moet ik mijzelf vaak een zetje geven om zo’n huis binnen te gaan, als ik er ben luister ik graag naar hun verhalen. Ook onder mijn medezusters is soms pijnlijke eenzaamheid. Dat vind ik schrijnend. Ik zou vaker op bezoek moeten gaan.

7. Soms ben ik moe, futloos en kom ik tot niets. Hoe verleidelijk is het dan om op een stoel te gaan zitten met een zak paprikachips en eindeloos naar een Netflix-serie kijken. In plaats van goed voor mezelf te zorgen door een slaapje te doen of een goede maaltijd voor mezelf te koken.

Wellicht ook interessant

"De Rechtszaak van de Shpoler Zeide". Olieverf op doek, 91,44 X 91,44 cm, 2015
"De Rechtszaak van de Shpoler Zeide". Olieverf op doek, 91,44 X 91,44 cm, 2015
Basis

God in de beklaagdenbank

Het chassidisme is in Oost-Europa in de vroege 18e eeuw begonnen met Rabbi Israel Baal Shem Tov, de Meester van de Goede Naam. Het is een mystieke beweging die meer nadruk legt op het enthousiasme in het dienen van HaShem (God) dan op pure kennis en studie van de Geschriften. Intellectuele kennis werd als erg belangrijk beschouwd in de toenmalige Oost-Europese Joodse wereld van de grote en toonaangevende Talmoed geleerde Elijahu ben Shlomo Zalman, de Vilna Gaon – tot frustratie van Joden die om wat voor reden ook niet geleerd waren of konden worden.

Basis

Hoop, een kwaliteit van de ziel

Hoop doet leven: iedereen kent die uitdrukking wel. Wie hoop heeft, heeft uitzicht. Uitzicht op iets wat er nu nog niet is, maar in de toekomst misschien komt. Wie hoopvol is, heeft er vertrouwen in dat dat toekomstige zich op enig moment zal aandienen. Hij of zij verlangt ernaar en leeft uit dat verlangen. Hoop is een belangrijke bron van energie. De vraag is wel, waar die energie op gericht is. Wat is nu eigenlijk het ‘object’ van de hoop? Hoop je op succes, een geslaagd resultaat of een goede afloop? Maar wat bepaalt of iets geslaagd of goed is?

Nieuwe boeken