Menu

Basis

Afleren

Ik heb één groot Godmuseum in mijn hoofd. Grote, hoge zalen met krakend parket op de vloer, waar het ene beeld na het andere staat te wachten om bewonderd, bevoeld, afgetast, geproefd te worden. Gesneden uit hout, gegoten in brons, gehakt uit graniet. Sommige glad en zacht, andere ruw. Sommige lieflijk en schoon, andere doen mijn gevoel voor esthetiek pijn. Als ik uitgekeken ben op het ene, wend ik me tot het volgende. Als ik me het ene beeld goed ingeprent heb, kijk ik of het volgende beeld mij iets nieuws kan bieden. Zo dwaal ik rond in mijn verbeelding. Mijn hele harddisk propvol met gedachten en ideeën over wie, wat en hoe God is. Die beelden geven mij hoop, troost, houvast. Maar als ik er goed over nadenk, moet ik erkennen dat ze met God zelf maar bitter weinig te maken hebben. De beelden verhelderen niet – ze versluieren. En dat is nog zacht uitgedrukt. Ze ontnemen me het zicht op wie of wat of hoe ‘God-in-zich’ is. Daar komt mijn verbeeldingskracht nooit bij. Er zit niets anders op: God zal telkens weer moeten sterven opdat ik telkens opnieuw tot geloof kan komen.

Geloven is vooral afleren. Beeld voor beeld afbreken, om het enigszins gewelddadig te zeggen. Wat er overblijft? Misschien uiteindelijk niets dan mijn dagelijkse bestaan. De zorg voor en het ontvangen van zorg van man en kinderen, de mensen die in mijn buurt wonen, de mensen die op mijn pad worden gebracht. Het genieten van een rondje op de fiets door de polder en langs het meer. Het bereiden van een maaltijd met verse ingrediënten, het poetsen van de badkamer, het lezen van een boek. Weinig opwindend allemaal; niets hoogdravends, niets wereldverbeterends. Gewoon leven. Leven zonder beelden van hoe het zou moeten zijn, zonder beelden van hoe het zou kunnen worden. Maar misschien biedt dit ‘leven-zonder-waarom’ eindelijk ruimte voor God om zich te laten ervaren zoals hij is.

Marga Haas is theologe en redactielid van Open Deur (www.margahaas.nl)

Wellicht ook interessant

None

Preview: God. Naar een andere filosofie

We beginnen dus nu aan een boekje over denken over God, over de Naam. Goed, maar is dat nog wel nodig? Kan dat zelfs nog wel? Niet dat het taboe zou zijn, nee, merkwaardig genoeg loopt de boekenmarkt over van titels over God en godsdienst. Iedereen schrijft over God tegenwoordig. Sinds kort bestaat het prestigieuze Journal for Continental Philosophy of Religion (Brill). Dat betekent dat er in elk geval interesse wordt getoond in dat filosofische terrein. Theologen, natuurlijk, maar ook filosofen, wetenschappers, politici, kunstenaars en nog anderen kunnen er niet over zwijgen.

None

Nicea voor Nu; hoe een oude belijdenis ons vandaag kan helpen

Drie initiatiefnemers – Jelle Huismans, Margriet Westes en Arnold Smeets – hebben ervoor gezorgd dat 32 schrijvers samen 47 korte, puntige bijdragen schreven over de Geloofsbelijdenis van Nicea. Steeds namen de auteurs een paar woorden uit de belijdenis voor hun rekening, waarover zij twee à drie pagina’s schreven. Dat maakt het tot een zeer toegankelijk boek. Met dank daarvoor: ik heb het met plezier gelezen en hier en daar zinnen onderstreept en smileys of kruisjes gezet bij uitspraken die mij boeiden of juist tegenstonden.
Basis

Boekrecensie Verblijven in de ziel van Esther Stoorvogel door Ludy Fabriek

Het boek Verblijven in de ziel van Esther Stoorvogel is een geweldige uitdaging om je innerlijke relatie met God als je hemelse Vader meer en meer te verdiepen. Het beeld van de ziel als een burcht met zeven verblijven spreekt heel erg tot de verbeelding. Zeker om de ontwikkeling van je geestelijke leven te zien als een reis door die verblijven op weg naar het hart van de burcht: de troonzaal. Het uiteindelijke doel van een kind van God is om zó dicht bij Hem te zijn, dat we volkomen één met Hem zijn. Vandaar dat de subtitel van het boek ook treffend gekozen is: De innerlijke reis naar het hart van God.

Nieuwe boeken