Het opstandingsverhaal in het evangelie van Johannes begint met Maria uit Magdala. Maria is een leerling van Jezus, ze is veel in zijn nabijheid geweest, ze bleef bij hem ook die laatste dagen en stond bij het kruis tot hij stierf.

Vroeg op de eerste dag van de week, het is nog donker, komt ze bij Jezus’ graf.

Ze heeft zoveel vragen en zoveel verdriet. Ze moet iemand missen die ze zo liefheeft, die zoveel voor haar betekende, die onschuldig gedood is. Onrust en wanhoop drijven haar.

De vraag van de engelen

Maria schrikt als ze ziet dat de steen van het graf weggerold is en denkt dat iemand het lichaam van Jezus heeft weggehaald. Ze haalt twee andere leerlingen van Jezus, die als ze in het graf gaan kijken, dat inderdaad leeg vinden. Terwijl zij weer naar huis gaan, blijft Maria bij het graf staan. Huilend bukt ze zich om in het graf te kijken. Twee engelen zitten daar en vragen haar: ‘Waarom huil je?’

Met deze vraag zetten de engelen als het ware het verhaal even stil. Voordat duidelijk zal worden wat er is gebeurd, hebben ze volledige aandacht voor Maria. Voor hoe ze zich voelt, voor haar teleurstelling en verdriet. Ze stellen een vraag die het hart raakt.

Alexander Ivanov. Christ’s Appearance to Mary Magdalene after the Resurrection (Credits: Google Arts and Culture)

Voorafgaand aan Pasen

Pasen vieren we niet vanuit het niets. De ‘Stille week’ gaat eraan vooraf: Witte Donderdag, waarop we herdenken dat Jezus het laatste avondmaal hield met zijn leerlingen. Goede Vrijdag, waarop we stil staan bij de verhalen van onrecht, verraad, leed en dood – aan de hand van het lijden en de dood van Jezus. Op Stille Zaterdag wordt het verhaal even stil gezet. Misschien is dat wel de dag waarop de engelen hun vraag stellen: het is immers nog donker als Maria op pad gaat.

Voordat we Pasen vieren, voordat we blij kunnen zijn en juichen, staan we stil bij alles wat er is. Want we weten allemaal dat het leven niet altijd mooi is, dat er intens verdriet is en onnoemelijk veel leed, dat onbeschrijfelijk onrecht bestaat en dat er zorgen en angsten om de toekomst zijn. ‘Waarom huil je?’ Je mag het zeggen, er wordt naar je geluisterd, je bent gezien. Dáár begint Pasen mee: als feest van opstaan.

Het is avond, het wordt morgen

Maria lucht haar hart, deelt haar zorgen en verdriet. Achter haar staat Jezus, maar ze houdt hem voor de tuinman. Dan is er weer een stem die haar hart raakt. Haar naam klinkt: ‘Maria’. Ze herkent Jezus direct. Ze ervaart dat het leven sterker is dan de dood, hoe dan ook! Een enorme levenskracht welt in haar op. Ze ziet het anders nu. Ze hebben de Heer niet weggehaald; het is niet allemaal voorbij. Alles wat ze heeft meegemaakt, draagt ze nog steeds met zich mee en tegelijkertijd maakt ze een nieuw begin. Ze zegt: ‘Ik heb de Heer gezien.’

Dat is de kracht van Pasen. Je bent gezien en je mag zien; je wordt gehoord, vertel maar: waarom huil je? En dan blijft het daar niet bij. Het is avond maar het wordt morgen: sta op, een nieuwe dag vol licht en leven.