Premium

Zijn wij onze evaluatie?

In de eerste bijdrage van dit nummer (zie: Leef je eigen leven) plaatst Herman Paul de vraag naar het christelijke mensbeeld tussen de noties zelfontplooiing en zelfverloochening. Een vakantie-survey door damesbladen illustreert de trend van een verschuiving van zelfverloochening naar zelfontplooiing. Seculiere dames- bladen lopen hierin voorop, maar ook christelijke tijdschriften vertonen deze tendens. Verwonderlijk is het niet; zelfverloochening is een achterhaald begrip. Eeuwenlang was ‘plicht’ de drijvende gedachte achter het mensbeeld, maar inmiddels is ‘kiezen voor jezelf’ de mantra. Deze ontwikkeling hangt ongetwijfeld samen met de autonomisering van het subject: mensen bepalen zelf wat goed is. Met een lange

Wellicht ook interessant

None

Preview: Inferno

Arnold Huijgen duikt naar eigen zeggen graag in de ‘vergeten groenten uit de tuin van de protestantse theologie’. Eerder deed hij dat met zijn boek over Maria en nu met zijn boek over de hel en het kwaad: Inferno. Lees hieronder een fragment uit de inleiding van Inferno.

None

Nicea voor nu: van dogma tot poëzie

Deze maanden zullen in veel kerken belijdenissen van geloof worden afgelegd. Grote groepen christenen die zich bewust in een lange traditie plaatsen door uit te spreken wat ze geloven. Historicus Wouter Hofland buigt zich over een van de hoogtepunten van deze traditie: de geloofsbelijdenis van Nicea, en vraagt zich af wat deze tekst de kerk van vandaag te zeggen heeft.

Basis

De dominee of de therapeut?

In de serie ‘Het christelijke geloof in een therapeutisch Nederland’ onderzoekt Katie Vlaardingenbroek, auteur van Nederland Therapieland, de relatie tussen het christelijke geloof en onze huidige therapiecultuur. In haar vorige artikel liet ze zien dat therapie een autoriteit is geworden op het gebied van levensvragen. In dit tweede artikel onderzoekt ze de concurrerende relatie tussen therapie en religie. Wie kan het beste hulp bieden bij menselijk lijden: de dominee of de therapeut?