Wetenschap, statistiek en cijfers domineren ons mens- en wereldbeeld. Wat heeft ‘geloof’ daar nog in te zoeken? En wat bedoelen we eigenlijk als we zeggen ‘ik geloof’? Waar geloof ik in? Hoe ziet geloof er voor mij uit? In deze serie vragen we jonge mensen naar hun blik op de vraag: waarom nu nog geloven? Lees hieronder de bijdrage van theoloog Matthijs den Otter.

Het is koud en winderig op één van de meest afgelegen plekken van Nederland. Over het strand van Schiermonnikoog lopen vier monniken. Hun pijen wapperen en ze leunen voorover om niet gezandstraald te worden. De documentairemaakster die hen volgt, vroeg ze zojuist of het monnikenleven nog enig nut heeft in de maatschappij.

In Korte Metten beschouwen onze schrijvers de actualiteit. Deze week laat Matthijs den Otter laat zien hoe juist op het diepste punt de hemel ineens heel dichtbij kan zijn.

In de columnreeks Korte Metten werpen onze auteurs een scherp licht op de actualiteit. Deze week blikt Matthijs den Otter terug op het moment waarop zijn geloof begon te schuiven. Wat begon als een zoektocht naar gelijk, werd een pad van twijfel en groei. Twintig jaar later herkent hij diezelfde kramp in christelijke reacties op Gaza. Een hellend vlak? Een instortend kaartenhuis? Misschien is dat precies wat nodig is.

Theologie: ooit was het de koningin van de wetenschappen. Theologen bestudeerden het hoogst denkbare: het goddelijke. Maar tegenwoordig houden een stuk minder mensen zich bezig met dit soort thema’s, althans in Nederland. Maakt dat de discipline gedateerd? Niet als het aan Matthijs den Otter ligt. ‘Sterker nog, ik denk dat juist in deze tijden theologie hard nodig is’, betoogt hij in Korte Metten.