Menu

Premium

Blijf roepen!

Laat zien en praat er over

Foto’s uit de krant over kinderen die dreigen uitgezet te worden en voor wie actie gevoerd wordt. Als er veel publiciteit over iets is, luisteren de mensen wel.

Verhaal

‘Namir moet blijven’. Dat staat met grote letters geverfd op een spandoek boven de deur van de school. Namir is een jongen uit Afghanistan. Hij is tien jaar en woont al acht jaar in Nederland met zijn ouders en zusje. Hij zit in groep zes en spreekt net zo goed Nederlands als de andere kinderen. De laatste maanden is er sprake van dat hij terug moet naar Afghanistan, maar daar is het niet veilig en hij spreekt de taal niet.

Zijn klasgenootjes en hun ouders voeren actie. Elke vrijdag gaan ze met het spandoek een uur lang voor het gemeentehuis staan. Ze zingen dan een zelfgemaakt lied over kinderen van de wereld. Ze verzamelen ook handtekeningen die ze aan de minister gaan geven. Het is allemaal nog onzeker, maar ze houden vol. Ze hebben er vertrouwen in dat Namir mag blijven.

Kinderen van de wereld

kinderen reiken elkaar de hand
van Afghanistan tot Nederland
spelen vinden ze allemaal fijn
was er maar vrede op elk terrein

kinderen van de wereld
wonen allemaal ergens thuis
het liefst bij hun vader en moeder
in een warm en gezellig huis

kinderen roepen voor elkaar om recht
op onderwijs en middelen van bestaan
kinderen roepen en laten van zich horen
tot de wereldvrede is geboren.

Wellicht ook interessant

Je ziet drie mannen in beeld. Een van de mannen verzorgt een gewonde tweede man en een derde man loopt snel weg.
Je ziet drie mannen in beeld. Een van de mannen verzorgt een gewonde tweede man en een derde man loopt snel weg.
Basis

Als we niet oppassen, neemt het systeem ons te grazen

Onder tijdsdruk haastten theologiestudenten zich voorbij een hulpbehoevende man om op tijd een preek te kunnen houden over de barmhartige Samaritaan. De verwachtingen van het systeem – het niet teleurstellen van de professor – wonnen het van de zorg voor de kwetsbare. Dit experiment uit 1970 is nog altijd relevant, stelt Matthijs den Otter, want AI dreigt ons leven steeds verder te systematiseren. Hoe hiermee om te gaan? Matthijs vindt tips in de filosofie van Hauerwas.

Uitsnede uit de cover van Op de school van het lijden
Uitsnede uit de cover van Op de school van het lijden
None

Thema: School van het lijden

Hans Alderliesten werkt bij Movisie als senior onderzoeker op het gebied van dementie. In zijn werk staat de vraag centraal hoe mensen, ook wanneer zij te maken krijgen met kwetsbaarheid, ziekte of verlies, volwaardig kunnen blijven meedoen aan de samenleving. Hij beschouwt dementie niet alleen als een zorgvraagstuk, maar vooral ook als een samenlevingsvraagstuk. Daarnaast doet hij promotieonderzoek aan de Erasmus Universiteit Rotterdam naar leiderschap bij de filosoof Augustinus. Hij publiceert over menselijke waardigheid, kwetsbaarheid en de betekenis van klassieke denkers voor actuele maatschappelijke vraagstukken. In zijn nieuwste boek, Op de school van het lijden, brengt hij Augustinus en Job met elkaar in gesprek over lijden, verlies en de kunst van het leven. Elsbeth gaat in deze aflevering in gesprek met Hans Alderliesten.

Portret van David Iboma, buiten voor een groene achtergrond
Portret van David Iboma, buiten voor een groene achtergrond
Basis

“Zoek de eeuwige prijs”

David Iboma, Belg met Congolese roots, werd geboren in 1994 in Kinshasa, Congo. Met zijn ouders en broer reisde hij de eerste jaren van zijn leven door Afrika waar zijn vader werkte als zendeling. Als kind kwam hij aan in Antwerpen, en werkte zich op tot voetballer op hoog niveau. Vandaag zet hij zijn levenservaring in om jonge mensen – veelal kinderen van immigranten en ook met een moslimachtergrond – te begeleiden en inspireren. Vaak via sport, en altijd met de Bijbel in de hand en in het hart. Martine Meijers ging met hem in gesprek.

Nieuwe boeken