De schrijver neemt ons mee op zijn zoektocht door het leven met een paar getekende lijnen die telkens terugkeren in dit boek: een neerdalende lijn en een opgaande lijn met daartussen een lege ruimte. Dat is die tussenruimte waar de titel van het boek naar verwijst. Overal bespeurt hij die lijnen en die tussenruimte. Inademen, rust, uitademen. Het oude tijdperk, het nu en de nieuwe tijd. Geboorte, leven en dood. Daarbij maakt hij gebruik van allerlei bronnen; van christendom tot sjamanisme, van boeddhisme tot natuurreligies en esoterie. Dat is deels inspirerend, deels ook vervreemdend. Bijvoorbeeld: zijn wij, zoals hij zegt,
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis- en Premium-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 6.700 artikelen over levensvragen, spiritualiteit, opinie en maatschappij en verdiep je in wat geloof en theologie betekenen voor het leven van vandaag.
Bekijk Basis & Premium >
InloggenLid worden