De kerkelijk werker in het geheel van de gemeente. Wie is zij, wat doet hij, welke opleiding is nodig, hoe is het werk ingebed in de hele gemeente en de landelijke kerk, hoe gaat het met de samenwerking?

Welke positie neemt de kerkelijk werker in in de praktijk van de gemeente; toegespitst op de relatie met de kerkenraad en de predikant? Wat zijn daarvan de (kerkordelijke) achtergronden? Welke tendensen zijn er als het gaat om de plaats van de kerkelijk werker in onze Protestantse Kerk?

We hebben – ter kennismaking – twee kerkelijk werkers om een gastcolumn gevraagd, om uit hun verhalen te ontdekken waar en hoe zij in de kerk kunnen werken. Dit is het verhaal van Rook Verkaik.

Bij het ontwikkelen van de methode ‘Geestelijke vorming. Gesprekskaarten voor pastorale verdieping ’is ook de Beroepsvereniging Geestelijke Begeleiding betrokken. In deze bijdrage een nadere kennismaking met geestelijke begeleiding.

Een gebeurtenis of een bepaalde periode wordt bijzonder door er een ritueel aan te verbinden. Een vaste handeling waarbij (meestal) niet gezegd wordt, maar die in zichzelf veelzeggend is. Hoe is dat in de Veertigdagentijd?

Het gaat in ons blad wel vaker over de zoektocht van gemeenten in veranderingsprocessen. Wat gaat goed? Wat kan en moet anders? Hoe willen we gemeente zijn? In dit artikel wordt een methode beschreven die behulpzaam kan zijn bij die zoektocht. Een onverwachte methode misschien. Maar tegelijk, hoe eenvoudig kan het zijn?

In de afgelopen jaren heeft Jan (78 jaar) meerdere broers en zussen verloren. Onlangs overleed zijn laatste zus. Ze was 75 jaar. Ik zag de rouwadvertentie in de krant. Kort daarna heb ik Jan en zijn vrouw Joke gebeld om hen te condoleren en sterkte te wensen. Ze vonden het fijn als ik ook een keer op bezoek wilde komen. Vandaag spreek ik hen in hun prachtige tuin. Terwijl Joke thee maakt, leidt Jan me rond op het tuinpad. Hij vertelt me hoe alle bloemen heten en waarom hij ze daar heeft neergezet. ‘Ik ben graag bezig in de tuin,’ zegt Jan. ‘Dan vergeet ik alle zorgen.’

Als je op bezoek gaat bij mensen die rouwen om een ingrijpend verlies kun je je onzeker en machteloos voelen. Met welke emoties of reacties kun je te maken krijgen? Hoe kun je er ‘gewoon voor ze zijn’ zonder dat het leeg of ongemakkelijk voelt? Wat doe je als iemand niet gemakkelijk praat? Op deze en meer vragen gaat dit artikel in.

Wat geloof ik nu werkelijk? En, nog wezenlijker wellicht, waartoe dient mijn leven eigenlijk? Vragen die een mens in z’n stille momenten kunnen bezighouden of zelfs onrustig maken. Waar dient het allemaal toe?