In de Abrahamcyclus zijn de verhaalfiguren God en Abraham de twee hoofdpersonages. In deze bijdrage wil ik ingaan op hun onderlinge relatie. Het is een wederzijdse omgang die intensief is, maar ook veel ongezegd laat.

In een bijdrage over Abraham en zijn vrouwen – Sarah, Hagar en Ketura – komen onvermijdelijk de complexe verhoudingen van (familie)relaties aan de orde.

Iedereen denkt vandaag bij Abraham als vanzelf aan een oude bebaarde man. In veertien hoofdstukken (Genesis 11-25) maken we kennis met de man die tot hoofdstuk 17 Abram heet en […]

Inmiddels alweer een jaar of vijf geleden deed ik onderzoek met behulp van Recurrent Neural Networks. In AI jaren een oud onderzoek gezien de snelheid van de ontwikkelingen. Toch is het onderzoek een relevante om te noemen en laat het zien hoe AI de theologie verder kan helpen. Het onderstaande is een korte samenvatting van het onderzoek, het hele paper kun je hier lezen.

Vier of vijf sola’s, dat zijn de piketpalen die de reformatie al vroeg heeft geslagen. Niet door Maarten Luther als een soort ‘mission-statement’ zelf op papier gezet, maar wel direct ontleend aan zijn gedachtegoed.

Het belang van voedsel en maaltijden in de antieke wereld valt moeilijk te overschatten. Beide namen een centrale plaats in het dagelijks leven, maar waren tevens van groot belang voor […]

Met de doop van Johannes als uitgangspunt kijkt Gerard van Broekhuizen naar de betekenis en ontwikkeling van de doop door de geschiedenis heen.

De haan kraait dat de dag begint. Daarom noemde de dichter Aurelius Prudentius Clemens (348 – omstreeks 405) hem in de uitgebreide Hymnus ad galli cantum de gevleugelde bode van de dag (ales diei nuntius). Mede door dit lied kreeg de haan in de christelijke traditie een symbolische meerwaarde. Die meerwaarde was echter niet slechts voorbehouden aan het christendom. Ook in de joodse traditie kende en kent men een grote waardering voor (het beeld van) de haan.

De term ‘Septuaginta’ verwijst naar de Griekse vertalingen van joodse religieuze teksten die tussen de derde eeuw voor Christus en de tweede eeuw na Christus tot stand kwamen. In een tijdsspanne van vijf eeuwen werd elk boek uit de Hebreeuwse Bijbel diverse keren naar het Grieks vertaald. Sommige boeken werden ook rechtstreeks in het Grieks geschreven. Strikt genomen is de naam ‘Septuaginta’ enkel van toepassing op de oudste Griekse vertaling van de Tora. Bij uitbreiding wordt de term echter vaak gebruikt voor het geheel van Griekse teksten dat voor zowel Grieks-sprekende joden als vroege christenen de Schrift was. Ook de profetische boeken Amos en Micha werden door veel joden en christenen in de oude wereld in het Grieks gelezen.