Dit is het laatste deel van de vertaling over de verhandelingen die de kerkvader Augustinus (354-430) heeft gehouden. Deze verhandelingen gaan over Johannes 13-21. De titel van de vertaling is […]

In de Bijbel en in het vroege christendom vinden we de traditie van de ‘wonderbaarlijke ruil’: de visie dat de mens deel krijgt aan het goddelijke mysterie. Augustinus beschrijft in zijn kerstpreek de beweging die de verlossing van de mens beoogt: Gods Zoon werd Mensenzoon om de mensen tot zonen en dochters van God te maken. Dit sluit aan bij wat men de ‘wonderbaarlijke ruil’ noemde.

Theoloog en kerkvader Augustinus beschrijft drie verschillende vormen van spirituele tijden: die te maken hebben met (1) werk, (2) bezinning en (3) herstel. Daaruit volgt dat de spirituele tijden gestalte krijgen in onze omgang met de ander, met God, en met onszelf. De tijd die Augustinus daarvoor uittrekt noemt hij de ‘kostbare druppels van het moment’.

Aan de hand van verschillende teksten uit de Confessiones van Augustinus laat Martin Claes zien hoe rouw een rol speelt in Augustinus zijn leven. Wat doet het verlies van zijn moeder met Augustinus, en hoe verhoudt hij zich tot God in het verdriet?

Recensie van: ‘Aurelius Augustinus, De civitate Dei’. Vertaald en toegankelijk gemaakt door Chris Dijkhuis.

Ook bij ambtsdragers in de kerk kan sprake zijn van autisme en hun problematiek kan op allerlei manieren gevolgen hebben voor hun ambt. Dominee Ten Ham heeft autisme. Als predikant […]

Informatie over autisme en geloof plus tips voor het pastoraat (gericht op kinderen met autisme en hun ouders). Er is nog weinig onderzoek gedaan naar de invloed van autisme op […]

Jos is pastoraal medewerker. Hij is een gevoelsmens en houdt van diepgaande gesprekken. Jos heeft na jarenlange ervaring voelsprieten ontwikkeld waarmee het hem vaak lukt aansluiting te vinden bij gemeenteleden. […]

Naar aanleiding van het recente onderzoek dat door Nederlandse kranten onder leden en ex-leden van de rooms-katholieke kerk werd gedaan, schreef ik een opiniestuk waar ik veel reacties op kreeg. Mijn pleidooi: Katholiek-zijn kun je alleen maar autonoom. Het staat voor een levenshouding die juist verschil in mening mogelijk maakt. Terecht de vraag: wat bedoel ik met die houding en die autonomie?