Onlangs vond de tweede avond van het nieuwe seizoen van de Theologische Filmclub plaats. Op deze avond leidde Rianne ten Voorde de film Manchester by the Sea in. Deze Amerikaanse film komt uit 2016 en is geregisseerd door Kenneth Lonergan. De film maakte veel los in de zaal. Sommigen hadden de film zelfs al voor de vijfde keer gezien, en toch bleek deze even schokkend. Othniël de Jong gaat in zijn analyse na hoe vanuit een medisch en een theologisch perspectief gereflecteerd kan worden op mentale klachten als depressiviteit.

Voordat ik ‘Calvinism. A Very Short Introduction’ van Jon Balserak las, dacht ik dat onze Nederlandse gereformeerde traditie een bijzonderheid was die nergens elders te vinden was. Hooguit kwam het op enkele plekken voor in de VS, Canada of Zuid-Afrika, daar gebracht door Nederlandse immigranten uit de laatste eeuwen. De vragen van de traditie waarin ik opgroeide leken nergens elders voor te komen.

Wat gebeurt er als wij God ontmoeten? Wat gebeurt er dan aan ons? Geloven begint met aangeraakt worden. Dit maakt het mogelijk dat wij ‘deel krijgen aan’ en van daaruit ‘deelnemen in’. Hiermee bewegen we ons in de theologie van het vroege christendom. Daarin werd gesproken over het participeren in het goddelijke leven, waardoor wij in contact komen met onze oorsprong: het beeld van God dat ons is ingeschapen.

God is liefde in zichzelf. Theosis is de liefdesgemeenschap, datgene waardoor de mens ‘God wordt’. De liefhebbende mens wordt ‘uit genade datgene wat God van nature is’. Een uitleg van het begrip theosis, vergoddelijking, aan de hand van uitspraken van verschillende mystici.

Mijn kennismaking met Thomas Merton dateert uit de jaren ’80 van de vorige eeuw. Ik had, na veel aarzelen, militaire dienst geweigerd. Na de vervangende dienstplicht deed ik mee met […]

Al bijna dertig jaar gaan we als gezin met dezelfde vrienden en hun kinderen in de herfstvakantie naar ‘ons’ huurhuis in de buurt van het Toscaanse Siena: vrijstaand, met van die grove, roestbruine stenen, en een flink stuk ruige grond eromheen. Soms komt er een kudde schapen voorbij, die zichzelf al van ver aankondigen door hun vriendelijke belletjes. We kijken ernaar in onze ligstoelen voor de podere. We praten, drinken cappuccino, lezen een boekje en soezen af en toe weg onder invloed van zon en wind.

Nadat haar moeder overleden is, cirkelt Barbara Zwaan rond het begrip ‘vrede’. Ze voelt iets van vrede terugkomen als ze zich al wandelend met haar verbindt. De innerlijke vrede van haar moeder was gegroeid, naarmate ze zich meer moest overgeven aan het vergeten, dat bij haar dementie hoorde. Nu ze in haar hemelhuis is, is die vrede volmaakt. Barbara’s ontdekking dat de geestelijke verwevenheid sterker is dan de dood, voelt als thuiskomen, in vrede.

Ritueelspecialist Marian Geurtsen geeft tien praktische én betekenisvolle handreikingen voor het ontwerpen van rituelen.

Hoe ben je er als kerk voor alle generaties? Dat is een vraag waar in kerken vaak veel aandacht, energie én frustratie in gaat zitten. Een kerk zonder jongeren is een kerk zonder toekomst, zo lijkt het soms. Het is de vraag of dat klopt: ook zonder jongeren kan een kerk een toegewijde gemeenschap van Jezus Christus zijn. Soms gaat dat zelfs beter als je niet alleen maar kijkt naar de leeftijdsverdeling in de kerk.