We leven in onrustige tijden: woningnood, klimaatverandering, asielcrisis, groeiende ongelijkheid, oorlogen in Oekraïne en Gaza/Israël, en de dreiging van machtspolitiek. Uitdagingen die ons soms te boven gaan, maar waarvoor we toch verantwoordelijkheid dragen. Juist nu hebben we waarden, moed, hoop en vertrouwen nodig. Mensen die ons daarin voorgaan — soms met grote persoonlijke offers. Een van hen is de Duitse theoloog Dietrich Bonhoeffer.

De diepe rivier (1994) is een diepzinnige roman over de zoektocht naar betekenis, het omgaan met verlies en de grenzen van religie. Via diverse personages laat de Japanse schrijver Shūsaku Endō (1923–1996) zien dat spiritualiteit vele vormen kent, en dat compassie misschien wel de meest fundamentele menselijke waarde is – voorbij dogma’s en doctrines.

Verzet ken ik uit de jaren ’80 van de grote landelijke demonstraties, toen honderdduizenden Nederlanders de straat op gingen om te protesteren tegen onder meer de kernbewapening. Later leek het verzet wat verstomd, maar vandaag is het terug van weggeweest: bijvoorbeeld in de demonstraties van Extinction Rebellion en de pro-Palestinademonstraties. Verzet komt weer in beeld, maar hoe zit dat met overgave?

Ter ere van de week van de Kerkgeschiedenis delen we vandaag een artikel over de verzuiling, ontzuiling en social media.
Verzuiling, een interessant maatschappelijk fenomeen dat een grote rol speelde in de twintigste eeuw. Nu, anno 2020 is die verzuiling zo goed als verdwenen en zijn we ontzuild. Maar is dat wel zo? In dit artikel neem ik u mee in een korte kerkgeschiedenis van verzuiling, ontzuiling media en social media.

De meeste mensen trekken hun wenkbrauwen op als de combinatie videogames en Bijbel valt. Het lijken water en vuur. De Bijbel is de neerslag van Gods verhaal met mensen, Gods […]

Vier Herademing-redactieleden vroegen iemand naar zijn of haar ‘inspirerende momenten’. Connie, Tom, Herbert en Adrie vertelden hoe zij gegrepen werden en zich aangesproken voelden: vier totaal verschillende mystieke ervaringen. Trefwoorden: roeping, heelal, genezing en godservaring.

Het is niet het meest populaire onderwerp in kerk en theologie. Het geloof erin is ook tanende, zo blijkt uit recent onderzoek. Wie er nog wel in gelooft, is huiverig om het ter sprake te brengen. Het woord klinkt nog wel af en toe in maatschappelijke discussies, maar dan vooral in metaforische zin: de hel.

Het christendom zoals veel mensen het kennen roept nogal wat vragen en soms zelfs weerstand op. Is de Bijbel helemaal waar? Waarom doet de kerk zo vaak zo krampachtig over seksualiteit? Leidt religie niet alleen maar tot conflict? Is geloof niet een vorm van vroom zelfbedrog? Veel christenen hebben de ervaring dat discussies over dit soort vragen weinig opleveren: vaak resulteert dat alleen maar in een botsing tussen twee visies waarbij een oplossing ver weg lijkt.  

Toon Hermans schreef ooit een liedje waarvan het refrein eindigde met de volgende zinnen:

‘Maar we staan met z’n allen in de file en ze slaan je op je bakkes in de tram. Staat je auto in de stad, wordt je radio gejat, maar we hebben vijfenveertig soorten jam.’

Het liedje gaat over de vrijheid die de moderne consumptiemaatschappij ons belooft. Het is een vrijheid die vooral draait om keuzevrijheid: we hebben ogenschijnlijk oneindig veel mogelijkheden om te doen en te laten wat we willen. Maar, zo dichtte Hermans ironisch, wat betekent die vrijheid als we geconfronteerd worden met vrijheidsinperking, of als geweld, oorlog, haat en demonisering de kop opsteken?