Wat is voor jou de weg van vrede? Die vraag stelden wij onlangs aan jullie. De hoeveelheid reacties was overweldigend, sommige waren kort en krachtig, andere juist uitvoerig en poëtisch. We hebben als redactie alles met enthousiasme gelezen en vijf mensen enorm blij gemaakt, want zij wonnen met hun antwoord het nieuwe boek De weg van vrede van Stefan Paas. Maar wat te doen met al die andere mooie inzendingen? Hieronder delen we een selectie van vredeszinnen met jullie. We hopen zo de vrede een beetje extra te verspreiden.

Herademing-redacteur Marianne Vonkeman gaat in gesprek met Jeannine Suurmond. Ze werkte voor diplomatieke en ontwikkelingsorganisaties en was betrokken bij verschillende vredesoverleggen. Hoe kijkt zij naar verzoening en ‘infrastructuren van vrede’?

Net als in de meeste godsdiensten kent men in jodendom en christendom het fenomeen van goddelijke openbaring via dromen. God spreekt daarbij, direct of via beelden, opvallend vaak tot andersgelovigen. Die lijken er soms ook meer voor open te staan dan sommige aanbidders van de God van Israël. God gaat zo nodig vreemde wegen om gehoor te vinden.

Wanneer noemen we iemand geestelijk rijp? Priester-schrijver Henri Nouwen (1932-1996) komt in zijn boek Binnen Geroepen met een paradoxaal antwoord: geestelijk volwassen is degene die kind kan zijn. Zo iemand […]

Met interesse las ik het drieluik van ‘eindtijdtheoloog’ Steven Poot over de eindtijdverwachting in de christelijke traditie en aanzetten tot een hedendaagse eschatologie. Dat een gezonde eschatologie gericht dient te zijn op God, Christus en de naaste, waarbij allen recht wordt gedaan; ik kan het alleen maar volmondig beamen. Er wordt veel onzin op dit gebied uitgekraamd, dus een kritische blik van jongere én volwassene kan zeker geen kwaad.

Als het gaat om persoonlijke geloofsbeleving, dan wordt soms gevraagd: wat raakt je? Voor de een is dat een Bijbeltekst of een lied, voor de ander kunst of de natuur. Voor mij is dat heel specifiek de vroegmoderne Engelse religieuze poëzie, waarin ik God telkens opnieuw leer kennen. In dit artikel gaan we terug in de tijd, op zoek naar hoe oude woorden ons geloof nieuw leven in kunnen blazen.

Voor de week van de kerkgeschiedenis delen we een stuk uit Allen voor één, van Joël Boertjens. Vrouwen en mannen, één voor Koning en kerk.

De maand mei is van oudsher Mariamaand. Een mooie gelegenheid voor een column over ‘vrouwen in de kerk’. Tanja van Leeuwen doet onderzoek naar de vrouw-en-geloofbeweging. Hun boodschap (‘Vrouwen, verhef je stem!’) leeft nog steeds, klinkt in de media en ook de paus roept ertoe op.

Vanaf eind jaren zestig vond de woede onder vrouwen die niet langer een ondergeschikte rol in de kerk wilden spelen, een weg. Ze wilden gelijke behandeling, gelijke kansen, inclusief taalgebruik en bijbelexegese zonder vooringenomen mannelijke bril op. De feministische theologie heeft veel bereikt, maar we zijn er nog niet.