Gisteravond was ik op een introductieavond voor nieuwe raadsleden, met als thema ‘integriteit’. We behandelden enkele veel voorkomende dilemma’s voor raadsleden, zoals (schijn van) belangenverstrengeling en omgaan met vertrouwelijke stukken, het wel of niet aannemen van geschenken, &c. Aan het eind bespraken we een hypothetische MeToo-casus: stel je voor dat een medewerkster van de griffie jou vertelt dat ze lastig gevallen wordt door een raadslid.

In dit hervormingsnummer willen we ook aandacht besteden aan hernieuwing binnen een oude traditie. Jonge loot op oude stam. Hélène Leijendekkers vertelt.

Alleen God schept uit het niets. Wij mensen maken van iets iets anders. We hergebruiken elementen die beproefd zijn en die hun bestaansrecht hebben bewezen. Hervorming mikt op verfrissing, terug naar de bronnen, stof eraf, verder in de oorspronkelijke richting. Hoe is dat met het religieuze leven? In Nederland zien we veel kloosters sluiten.

’Allerzielen op de begraafplaats’ doet denken aan twee dingen: Chocomel en kaarsjes. Het samenkomen op de begraafplaats met Allerzielen is een gebeuren waar kerken vaak graag en welkom een rol op zich nemen. Maar ook in de kerk noemen we de namen. Is dat niet wat dubbel?

Recensie van het boek Christelijke meditatie van Kick Bras. Het boek geeft een overzicht van christelijke meditatie door de eeuwen heen, tot en met de huidige tijd.

Discussies over het Israëlisch-Palestijnse conflict zijn in Nederland vaak emotioneel en verhit, zowel in de kerken als in het publieke debat. Toch staat ook dit jaar de Israëlzondag weer op de kerkelijke kalender. In deze tijd is het dus goed om te onthouden dat deze eerste zondag in oktober nooit bedoeld is geweest als een ‘zondag van/voor de staat Israël’, maar als een zondag waarop de verhouding tussen de kerk en het Joodse volk centraal gesteld wordt. Israëlzondag roept het besef wakker, dat we niet slechts christenen zijn, maar christenen-uit-de-gojiem.

Ervaringen zijn een theologische bron’, (p.15) dat schrijft hoogleraar in baptistische en evangelische theologie Henk Bakker in de inleiding van zijn nieuwste boek ‘Christus, hoe het geloof zich ontwikkelde in het vroege christendom’. Theologie begint in het dagelijks leven, gebeurtenissen en persoonlijke ervaringen. Dat klinkt mij als praktisch theoloog natuurlijk als muziek in de oren.

De Drie-eenheid/Triniteit is de oerkern van het christelijk geloof: God, Jezus en de Heilige Geest als hoogst denkbare vorm van liefde. Drie uitin-gen van God maar wel één in wezen. Het gaat hier om een mysterie dat ten diepste onvoorstel-baar is. De christelijke traditie heeft geworsteld met de vraag hoe we de Drie-eenheid moeten begrijpen, formuleren en afbeelden.

Barbara Zwaan beschrijft haar uitzinnige vreugde tijdens de huwelijksdag van haar zoon.

Je kent ze wel van die ontluisterende berichten op nos.nl dat iemand al 10 jaar dood achter diens voordeur ligt zonder daadwerkelijk gemist te worden. De buren hadden inderdaad al een tijdje niks meer vernomen, lees je vervolgens. Ergens zijn dit soort berichten de ‘kanarie in de kolenmijn’ van onze samenleving. Collectieve eenzaamheid. De coronajaren hebben de problematiek indringend onder de aandacht gebracht.