Deze blog komt uit het boek Kierkegaard in gewone taal van Geert-Jan Blanken, het hoofdstuk heet ‘Blijdschap’.

Plaatselijke geloofsgemeenschappen veranderen met de tijd en zijn voortdurend in transitie. In de basisgemeenten die in de jaren zeventig ontstonden lag het zwaartepunt op actie. Gaandeweg ontstond meer balans tussen maatschappelijk engagement en spiritualiteit.

Sommige auteurs weten een titel aan hun boek mee te geven die direct de aandacht trekt. Vorig jaar verscheen er een boek van de Amerikaanse auteur en spreker Phylicia Masonheimer. Ze gaf het boek de titel ‘Stop Calling Me Beautiful: Finding Soul-deep Strength in a Skin-deep World’.

Ambtsdragers en contactpersonen brengen al of niet geplande bezoeken namens de christelijke gemeente en ontmoeten zo allerhande soort mensen. Er kán tijdens die bezoeken en ontmoetingen méér gebeuren dan een […]

De schrijver neemt ons mee op zijn zoektocht door het leven met een paar getekende lijnen die telkens terugkeren in dit boek: een neerdalende lijn en een opgaande lijn met […]

Weet jij nog hoe de grond er in je omgeving uitzag toen je opgroeide? Waar ik ben opgegroeid, in Malawi, was de grond meestal rood of bruin of iets daartussenin. Ik heb lang gedacht dat alle grond in de wereld die kleuren had. Daarom waren er dingen die ik als ‘normaal’ beschouwde. Ik verwachtte bijvoorbeeld dat modder overal ter wereld rood of bruin was en dat je overal ter wereld, als je naar de grond keek, ook stof zou zien.

Infographics zijn hot. Het lijkt de aangewezen manier om in deze tijd informatie over te brengen. De moderne mens is immers toenemend ingesteld op afbeeldingen. Mensen communiceren graag via Instagram. […]

Klaas Spronk bespreekt het boek Hemels Groen van Matthijs de Jong en Cor Hoogerwerf.

Marco Rotman bespreekt het boek dat Ruben van Wingerden schreef: Romeinse Kruisiging.