Oude belijdenissen als wegwijzer
Aan de hand van een brief en een voorwoord toont Wim Moehn de context van en het oogmerk achter de belijdenisgeschriften van de Nederlandse protestantse kerken.
Aan de hand van een brief en een voorwoord toont Wim Moehn de context van en het oogmerk achter de belijdenisgeschriften van de Nederlandse protestantse kerken.
Recensie van dissertatie In haar proefschrift vergelijkt Marieke den Braber een synchrone en een diachrone analyse met elkaar. Voor een tijdschrift als Interpretatie is een klassieke recensie die het betoog […]
Feiten en visies Er was eens een stokoude man, wiens ogen troebel en wiens oren doof waren geworden en wiens knieën knikten. Hij kon onder het eten z’n lepel nauwelijks […]
Ter inleiding[1] Voor dit artikel heb ik geput uit eerder verschenen publicaties van mijn hand, met name uit mijn commentaar op Exodus. Verwijzingen geschieden naar de completere Engelse vertaling: Exodus, […]
De derde leeftijd in de Schriften In de hele Bijbel, van Genesis tot Openbaring toe, komen we ‘oudsten’ tegen. In de Nederlandse vertalingen komt die meervoudsvorm ongeveer 220 maal voor. […]
In ons jubileumjaar hebben alle redactieleden een terugblik geschreven – voor zover hun ogen reikten – op de geschiedenis van Ouderlingenblad. En de eerste zal de laatste zijn… de hoofdredacteur schreef in september en sluit de reeks nu af… en door!
Bonhoeffer is niet in de laatste plaats bekend geworden vanwege zijn opvatting dat de kerk er voor anderen, voor de wereld is: ‘De kerk is pas kerk als zij er […]
Laat ik beginnen met een op het eerste gezicht simpel geval dat ik enkele jaren geleden in mijn praktijk meemaakte: Op een druk punt in Rotterdam, waar twee snelwegen bij […]
n het Dienstboek is het gewoon ‘de tiende zondag van de herfst’. Gebrui-kelijker is intussen: de laatste zondag van het kerkelijk jaar. Artikel VII van de kerkorde wijdt er geen woord aan. Wel aan de zondag van de Drie-eenheid, die geleidelijk in meer gemeenten echt een plaats lijkt te krijgen. Ook aan de dag van de kerkhervorming waarvoor steeds minder gemeenten de handen op elkaar oftewel de mensen bij elkaar weten te krijgen. Maar de laatste zondag van het kerkelijk jaar wordt niet expliciet genoemd; zij mag wel meebedacht worden onder de ‘diensten van rouwdragen en gedenken’.