Kerstmis is het feest van de geboorte van een kind in een nederige stal, omgeven door eenvoud en verstilling. En toch, hoe ver weg lijkt die eenvoud tegenwoordig. Terwijl de winkels overlopen met spullen die we niet nodig hebben, en we ons laten meeslepen in een maalstroom van consumptie, lijkt de diepere betekenis van kerst steeds verder van ons af te drijven.

Saskia Lavrijssen (1976, Waalre) is hoogleraar Economic Regulation and Market Governance aan Tilburg University. Zij doet onderzoek naar de juridische en economische grondslagen van de regulering en het toezicht op markten, waaronder netwerk-industrieën zoals de energieen watersector. Zij is verbonden aan het Tilburg Law and Economics Center. Ook is zij research partner van de Kansspelautoriteit. In 2006 verdedigde ze haar goed ontvangen proefschrift over onafhankelijke mededingingsautoriteiten en goed bestuur.

Contouren van een cursus ter versterking van sociale cohesie en burgerschap Vandaag, aan het begin van de eenentwintigste eeuw, lijken er tenminste drie goede redenen genoemd te kunnen worden om […]

Een tweeluik over Psalm 126 Psalm 126 is een geliefde psalm bij uitvaarten, vooral in de versie van Huub Oosterhuis. Twee auteurs laten hun licht schijnen over deze psalm, Bob […]

Lang geleden spraken wij thuis over ons huis als ‘onze hut’. Later, op school, werd mij geleerd wat het verschil was tussen diverse woorden voor huis. Hutten stonden ver weg, in Afrika. Toen ik in 1977 vertrok naar Tanzania leerde ik de Maasai-hutten kennen: ovaal met rondingen, een ingang, een kleine corridor, en dan de berookte ruimte met twee grote bedden – verhogingen bedekt met koeienhuiden – met daartussen de drie stenen voor het altijd smeulende vuur, het hart van het huis.

Exegetische en theologische opmerkingen bij Psalm 126 1 Aanleiding Een van de meest bekende liederen van Huub Oosterhuis is zijn ‘Beurtzang uit Psalm 126’: Als God ons thuisbrengt uit onze […]

Hoe het kwade zich te gronde richt In het boek Ester heeft de verteller een opmerkelijke plaats gegeven aan het zogenaamde spiets- en paalmotief. Dat motief wordt sterk bepaald door […]

Daar sta ik in deze lege kerk. Helder licht schijnt naar binnen. Diepe stilte omringt mij. Dwalend door de kerk word ik door de lege ruimte opgenomen. Mijn ogen gaan over de witte muren om mij heen. Hier en daar verdwijnen ze in de diepte van de nissen in de muur. Mijn voeten trekken over de tegels op de grond, de ene keer groen, dan grijs of okergeel. Boven mijn hoofd ontmoeten de bogen elkaar en word ik beschermd door een witte hemel. Aangekomen in het koor wacht een robuuste houten bank mij op. Een tafel staat even verderop.

Albert Jan Rasker heeft in zijn lange en productieve leven veel gepubliceerd over theologie, ethiek en kerkgeschiedenis. Op al deze terreinen heeft hij ook het engagement gezocht. In combinatie met elkaar levert dat een studie op die zich met vrucht laat lezen: over vakbekwaamheid en de toepassing daarvan. Een degelijke theoretische basis moet bij Rasker allereerst dienen om de kerk te vitaliseren en vervolgens met die kerk als uitgangspunt een bijdrage te leveren aan een rechtvaardige maatschappij.